Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i synem. Oświadczyła, że mąż uzyskuje rentę rolniczą w kwocie 606 zł, a syn pobiera zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Skarżąca natomiast prowadzi działalność gospodarczą. Podała również, że nie posiada jakiegokolwiek majątku o wartości powyżej 3.000 euro. Ponadto do wniosku załączyła kopie różnych dokumentów związanych z jej leczeniem, w tym także orzeczenia, na podstawie których została zwolniona od ponoszenia kosztów związanych z udziałem w sprawach. Na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca przesłała dokumenty, w których potwierdziła podane przez siebie fakty.
Postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy.
W złożonym sprzeciwie skarżąca wskazała, że tutejszemu Sądowi znana jest bardzo dobrze jej sytuacja materialna i zdrowotna. W ocenie strony, Sąd posiada wszystkie dokumenty potrzebne do merytorycznego rozpoznania jej wniosku.
Z urzędu wskazać należy, że w sprawach ze skargi T.K. zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pod sygn. akt I SA/Wr 1831/13 - I SA/Wr 1834/13, I SA/Wr 2039/13 wyznaczono wpisy sądowe od skarg w łącznej kwocie 1.700 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W formularzu PPF strona wskazała, że w 2013 r. prowadziła działalność gospodarczą. Jednakże w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Wr 744/13 znajduje się postanowienie z 25 lutego 2013 r. orzekające o pozbawieniu skarżącej prawa prowadzenia działalności na własny rachunek na okres 3 lat. Ze złożonego oświadczenia jednoznacznie wynika, że skarżąca nie posiada majątku, który umożliwiałby jej pozyskanie dodatkowych środków finansowych. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się jedynie z renty i zasiłku pielęgnacyjnego. Oznacza to, że skarżąca i jej rodzina osiągają miesięcznie dochód w wysokości około 750 zł.
Należy również wskazać, że tutejszy Sąd z urzędu wszedł w posiadanie informacji traktujących o trudnej sytuacji zdrowotnej i materialnej wnioskodawczyni, a także o licznych postępowaniach egzekucyjnych, które są prowadzone w stosunku do niej. Z akt sprawy o sygn. akt I SA/Wr 2039/13 wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. prowadzi wobec skarżącej egzekucję na kwotę ponad 12.000 zł.
Zdaniem Sądu, bardzo niskie dochody rodziny skarżącej oraz liczne postępowania egzekucyjne dają podstawę do uznania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu, wnioskodawczyni spełnia wszystkie przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.