Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 listopada 2009 r. T. K. wniosła skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w W. z dnia 8 października 2009 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie w dniu 17 grudnia 2009 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 grudnia 2009 r. skarżąca wniosła o zwolnienie jej z opłaty sądowej od skargi w wysokości 100, 00 zł.
W konsekwencji nie uiszczenia w ustawowym terminie wpisu sądowego od wniesionej skargi (złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy) postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Sąd odrzucił skargę.
W piśmie procesowym z dnia 8 marca 2010 r. (sprecyzowanym pismem z dnia 6 kwietnia 2010 r.) strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając wniosek strona podniosła, iż nie ponosi winy uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej gdyż z powodu choroby przebywała na zwolnieniu lekarskim i była niezdolna do pracy. W celu uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności skarżąca przedłożyła kserokopie zwolnień lekarskich oraz orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i kartę informacyjną leczenia szpitalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednym z warunków skorzystania z tej instytucji jest wymóg złożenia stosownego w tym zakresie pisma wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Jak wynika z treści powołanych przepisów, strona składając wniosek o przywrócenie terminu powinna uprawdopodobnić, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy, że złożyła wniosek o przywrócenie terminu we właściwym czasie oraz, że wraz z wnioskiem dopełniła czynności, dla której był ustanowiony termin.
W pierwszej kolejności należy zatem rozstrzygnąć kwestię dopełnienia warunków formalnych dopuszczalności wniosku. W sprawie nie budzi wątpliwości fakt dopełnienia czynności dla której termin był ustanowiony, ustania przyczyny niedochowania terminu, i kwestia zachowania siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody do złożenia takiego wniosku. Badając kryterium braku winy w uchybieniu terminowi, stwierdzić należy, że okoliczności powołane przez stronę skarżącą we wniosku uprawdopodabniają brak jej winy w uchybieniu terminowi. O braku zawinienia strony w uchybieniu terminu można mówić wyłącznie wówczas, gdy skarżąca przekracza termin, pomimo dochowania należytej staranności w dbałości o własne sprawy i przy użyciu największego wysiłku. Zaznaczyć przy tym trzeba, że należytą staranność rozumie się jako przedsiębranie wszystkich niezbędnych sił i środków do obrony procesowej (vide postanowienie NSA z dnia 2. 10.2002 r. sygn. akt V SA 793/03 Mon.
Praw. 2002/23/1059). W ocenie Sądu wniosek skarżącej spełnia powyższe przesłanki, a przedstawione przez nią okoliczności uprawdopodabniają brak jej winy w uchybieniu terminu, albowiem choroba i długotrwałe zwolnienie lekarskie skarżącej uniemożliwiło dopełnienia obowiązku.
Należy stwierdzić, że pomimo wyjaśnienia skarżącej, iż złożony przez nią wniosek stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, istotą żądania strony było zachowanie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2009 r. O takiej kwalifikacji pisma skarżącej przesądziło to, że o ile wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać wniesiony na dowolnym etapie postępowania, to tylko jego złożenie w terminie wyznaczonym na uiszczenie wpisu od skargi pozwoli uniknąć negatywnych konsekwencji w postaci odrzucenia skargi z powodu jej nieopłacenia.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.