Uzasadnienie
W skardze na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na obie przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), tj. prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozwinięciu argumentacji wniosku strona podniosła, że wartość ciążącego na stronie zobowiązania podatkowego przewyższa wartość majątku spółki. Wskazała, że aktywa majątkowe spółki to przede wszystkim certyfikaty inwestycyjne w innych funduszach inwestycyjnych. Podkreśliła, że ewentualna próba uzyskania środków na spłatę zobowiązań wiązałaby się ze sprzedażą całego majątku spółki, mogąc prowadzić w konsekwencji do całkowitego zaprzestania działalności przez spółkę, a nawet, do ogłoszenia upadłości. Wskazując na te obawy strona zwróciła uwagę, że w tych okolicznościach, późniejsze odzyskanie zapłaconego podatku w żaden sposób nie mogłoby zrekompensować spółce poniesionej straty.
W uzupełnieniu argumentacji wniosku strona odwołała się do poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 71/13, akcentując, że rozmiar uszczuplenia majątkowego związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji będzie większy niż "znaczny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowiącej przedmiot skargi powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze przed dokonaniem sądowej kontroli jej legalności.
Podstawę prawną do wydania orzeczenia Sądu w tym przedmiocie stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., który jednocześnie formułuje przesłanki prawne uprawniające Sąd do objęcia wnioskodawcy tymczasową ochroną prawną do czasu rozpoznania skargi.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, powołane w tym przepisie przesłanki wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonalności zaskarżonego aktu stanowią zwroty niedookreślone, a obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia. Prawdopodobieństwo jest środkiem mniej restrykcyjnym od dowodu, albowiem wymaga jedynie uwiarygodnienia twierdzeń o określonym fakcie.
W ocenie Sądu, argumentacja wniosku wymóg ten spełnia.
Jak wynika z jego treści, jedynym majątkiem skarżącej spółki są certyfikaty inwestycyjne w innych funduszach inwestycyjnych. Ich sprzedaż celem pozyskania środków pieniężnych na uregulowanie zobowiązania publicznoprawnego wiązałaby się ze sprzedażą całego majątku spółki, mogąc doprowadzić w konsekwencji do całkowitego zaprzestania przez spółkę prowadzonej działalności gospodarczej, a w dalszej perspektywie, nawet do ogłoszenia upadłości.
Podnoszona przez stronę konieczność wyprzedaży całego majątku spółki jeszcze przed dokonaniem oceny legalności zaskarżonej decyzji w powiązaniu z wysokością zobowiązania publicznoprawnego (3.058.613 zł) wynikającego z zaskarżonego aktu uzasadniały w danych okolicznościach uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji.
Wymienione okoliczności wpisują się bowiem w przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, której ewentualne, późniejsze uchylenie zaskarżonej decyzji mogłoby nie zrekompensować.
Wskazując na powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.