Uzasadnienie
W sprawie D. D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Składając wymagany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżący oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 46,5 m² oraz otrzymuje emeryturę w kwocie 694,60 zł (netto).
W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca przesłała ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy, kserokopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za rok 2007, przekazu pocztowego świadczenia emerytalnego za maj 2008 r. w kwocie 753,16 zł (netto), zawiadomienia o miesięcznym wymiarze opłat za lokal mieszkalny od 1 lutego 2008 r. w kwocie 301,09 zł, faktury (rozliczenie prognozy) za paliwo gazowe na kwotę 122,67 zł, rachunku za energię elektryczną za kwiecień 2008 r. i paragonów dokumentujących inne wydatki na utrzymanie skarżącego.
Z urzędu wskazać należy, że w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 205/08 wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
W dniu 26 lutego 2008 r. Przewodniczący Wydziału I Sądu wyznaczył w sprawie zarządzeniem wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów postępowania sądowoadministracyjnego (kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika) można wysnuć wniosek, iż są one zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych.
Z regulacji prawnych wynika, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów postępowania sądowoadministracyjnego (kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika), określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść wskazanych kosztów.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 1 i 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., postanowiono jak w sentencji.