Uzasadnienie
W dniu [...] Minister Finansów, działając przez organ upoważniony - Dyrektora Izby Skarbowej w P., wydał, na podstawie wniosku A S.E., indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. W interpretacji tej nie podzielił stanowiska wnioskodawczyni.
W dniu [...] skarżąca spółka wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi z dnia [...] organ ten stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji. Pismo w tym przedmiocie doręczono stronie w dniu [...].
W dniu [...] A S.E. nadała w urzędzie pocztowym skargę na wskazaną wyżej interpretację, adresując przesyłkę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...], skąd została przesłana tego samego dnia na adres Izby Skarbowej w P., Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przez skarżącą spółkę trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nazywanej dalej p.p.s.a., skargę na decyzję administracyjną wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał tą decyzję, w terminie trzydziestu dni od jej doręczenia skarżącemu.
Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 ust 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że p.p.s.a. wprowadza pośredni tryb wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że dla skutecznego wniesienia skargi, skarga powinna zostać złożona nie tylko w terminie ustawowym ale także wprost do organu administracji, który wydał kwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie. Z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 54 § 1 p.p.s.a., brak jest podstaw do przyjęcia, że doręczenie skargi w terminie bezpośrednio sądowi administracyjnemu wywołuje jakiekolwiek skutki prawne. Zwłaszcza, że w przepisach p.p.s.a. nie ma odpowiednika przepisów art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którymi, omyłkowe wniesienie w terminie pisma do niewłaściwego organu, nie powoduje utraty tego terminu.
Należy także zauważyć, że do sądu administracyjnego nie mają zastosowania przepisy art. 12 § 6 ust. 2 Ordynacji podatkowej oraz 57 § 5 ust. 2 k.p.a., zgodnie z którymi termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Przepisy te odnoszą się bowiem wyłącznie do strony.
Z uwagi na powyższe, skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, może być skuteczna tylko wtedy, gdy po przesłaniu jej przez sąd, zostanie ona doręczona organowi jeszcze przed upływem terminu do jej wniesienia, właściwego dla strony.
W myśl art. 83 § 1 terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według zasad określonych przepisami prawa cywilnego. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. "termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia", przy czym w myśl § 2 tego przepisu, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające jego bieg.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka nadała skargę w urzędzie pocztowym w ostatnim dniu terminu przewidzianego na jej wniesienie, to jest [...], błędnie adresując ją do tut. Sądu, w miejsce Izby Skarbowej w P. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny otrzymał skargę w dniu [...], a tym samym jej przekazanie z zachowaniem terminu nie było możliwe.
Ze wskazanych wyżej powodów, w oparciu o art. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.