Uzasadnienie
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 229/10) oddalający skargę A sp. z o.o. w Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. opisaną w sentencji niniejszego orzeczenia, doręczono skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2011 r., wraz z uzasadnieniem, a także pouczeniem o przysługującym środku odwoławczym i o terminie oraz sposobie jego ewentualnego wniesienia.
W dniu 16 maja 2011 r. strona skarżąca skierowała od wspomnianego na wstępie wyroku skargę kasacyjną, którą sporządził K. N. – pracownik skarżącej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, lub z innych przyczyn niedopuszczalną, przy czym podkreślić należy, iż braki skargi, wynikające ze szczególnych wymagań stawianych temu środkowi odwoławczemu, nie mogą być naprawiane w trybie właściwym do usuwania braków formalnych pisma procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowczy pogląd, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202).
Wniesiona przez stronę skarżącą skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego, czy też doradcę podatkowego (mimo stosownego pouczenia przez Sąd o takim wymogu), zaś osoba podpisująca skargę nie wykazała by przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie wcześniej przytoczonych przepisów, należało skargę kasacyjną odrzucić.