Uzasadnienie
W rozpatrywanej sprawie E. Ł. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie z mężem, z którym jest współwłaścicielem domu. Jedynym dochodem tego gospodarstwa domowego jest renta jej męża w kwocie 728 zł, gdyż sama obecnie ma zawieszoną działalność gospodarczą.
W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca przesłał dokumenty, z których wynika, ponad wcześniej podane fakty, że w roku 2013 jej mąż uzyskał dochód z tytułu renty w kwocie 9.909,86 zł, natomiast ona zawiesiła działalność gospodarczą (nie osiąga z tego tytułu od trzech lat żadnych dochodów), "dorabia" za granicą na umowach zlecenie opiekując się chorymi i starszymi, osiągając wynagrodzenie w wysokości 600 zł brutto; posiada w leasingu samochód osobowy Citroen C3 (rok produkcji 2010 r.) o wartości ok. 20.000 zł oraz konto bankowe, na które wpływa wynagrodzenie z umów zlecenia. Miesięcznie skarżąca i jej mąż wydatkują ok. 120 zł na leki, ok. 700 zł na opłaty, 1.000 zł na spłatę zaciągniętego przez skarżącego kredytu gotówkowego na cele konsumpcyjne. Pozostałe środki, jakie zaoszczędzą, przeznaczają na wyżywienie i środki higieny (korzystając przy tym z pomocy rodziny).
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Zaznaczyć także wypada, że prawo pomocy jest odstępstwem od generalnej reguły ponoszenia przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie (art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Odstępstwo to może mieć miejsce w przypadkach wyjątkowych, gdy strona nawet przy dołożeniu jak największych starań, nie jest w stanie zgromadzić środków pieniężnych niezbędnych na pokrycie wspomnianych kosztów.
Mając na względzie powyższe, referendarz sądowy uznał, że z taką właśnie wyjątkową sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie i dlatego też wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W istocie bowiem wyżej opisana sytuacja majątkowa skarżącej, w szczególności uzyskiwany przez jej gospodarstwo domowy niewielki dochód z tytułu renty jej męża (728 zł) oraz jej wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia (600 zł), a także jej szczególna sytuacja życiowa, tj. fakt stanu zdrowia jej męża (deklarowane przez stronę wydatki na leczenie to koszt 120 zł miesięcznie), skłania referendarza sądowego do przyjęcia tezy, że skarżącej nie stać na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.