Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 marca 2017 r. Sąd w uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził na od organu rzecz strony zwrot kosztów procesu w kwocie 5.101 zł, stanowiącej równowartość wpisu od skargi.
W zażaleniu z dnia 18 kwietnia 2017 r. strona wniosła o uchylenie zawartego w wyroku orzeczenia o kosztach i zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów procesu większych o 10.800 zł, zwracając uwagę, iż pierwotnie zasądzona kwota nie zawierała wynagrodzenia radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zażalenie strony jest oczywiście uzasadnione. Na rozprawie z dnia 8 marca 2017 r. radca prawny reprezentujący stronę wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Na koszty w niniejszej sprawie składa się wpis od skargi, wynagrodzenie radcy prawnego oraz opłata za pełnomocnictwo. Sąd w wyroku uwzględniającym skargę, w orzeczeniu o kosztach uwzględnił jedynie kwotę wpisu.
Sąd wskazuje, że pełnomocnik w zażaleniu przyjął niewłaściwą stawkę wynagrodzenia.
W sprawie, reprezentujący stronę radca prawny jest pełnomocnikiem ustanowionym z wyboru.
Stosownie do § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) rozporządzenie określa stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych, zwane dalej "stawkami minimalnymi". Stosownie do § 2 pkt 7 - w pierwotnym brzmieniu - tego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 200.000 zł – 14.400 zł. Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1667) wprowadzono zmiany w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, tj. § 2 pkt 7 otrzymał brzmienie: stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł do 2000.000 zł – 10.800 zł. Rozporządzenie "zmieniające" weszło w życie z dniem 27 października 2016 r. (§ 3 tego rozporządzenia).
Zgodnie z § 2 rozporządzenia zmieniającego, do spraw wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W sprawie ze skargi strony, przed sądem pierwszej instancji toczyły się dwa odrębne postępowania. Pierwsze postępowanie zakończyło się dla strony niekorzystnie i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 199 p.p.s.a.), pomimo uchylenia wyroku przez NSA, stronie nie przysługuje zwrot kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru, od organu. Postępowanie przed NSA zostało wszczęte wniesieniem skargi kasacyjnej i zakończone wyrokiem kasatoryjnym NSA z dnia 18 października 2016 r. W wyroku NSA zasądził dla strony koszty postępowania kasacyjnego. Należy przyjąć, iż także w tej dacie zostało wszczęte drugie postępowanie przed sądem pierwszej instancji i w wyroku z dnia 3 lipca 2017 r. należało przyjąć stawkę wynagrodzenia obowiązującą w dacie wszczęcia tego postępowania, tj. w dniu 18 października 2016 r.
Zgodnie z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym do dnia 27 października 2016 r. - stawka dla radcy z wyboru przy przedmiocie sporu powyżej 200.000 zł (w niniejszej sprawie wartość ta wynosiła 510.029 zł) wynosiła 14.400 zł. Taką też stawkę przyjął na dzień wyrokowania NSA miarkując jej wysokość o połowę.
Skoro ustawodawca przewidział stawkę minimalną wynagrodzenia, a pełnomocnik na rozprawie żądał zasądzenia kosztów postępowania bez wyliczenia ich wysokości, Sąd, skoro nie miarkował wysokości wynagrodzenia, był zobowiązany przyjąć stawkę minimalną wynikającą z przepisów, a nie z wyliczenia przytoczonego w zażaleniu.
Zatem, na koszty postępowania należne od organu w niniejszej sprawie składają się: wynagrodzenie radcy w kwocie 14400 zł, wpis w kwocie 5101 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł – łącznie 19.518 zł.
Natomiast na kwotę zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego składa się stawka minimalna w postepowaniu zażaleniowym w wysokości 240 zł stosownie do § 14 ust. 1 pkt 2 lit d w/w rozporządzenia oraz kwota wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł.
Reasumując, zażalenie jest w sposób oczywisty uzasadnione, wobec czego na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I i II postanowienia. O wysokości zasądzonych kosztów postępowania (pkt III sentencji) orzeczono na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. O kosztach postępowania zażaleniowego (pkt IV sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. i 205 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit d i § 15 ust. 1 powołanego rozporządzenia.