Uzasadnienie
W skardze na opisaną w sentencji interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów, strona skarżąca – "A" sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazania wymaga, że zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2010, s. 204). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (red. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005, s. 296).
W świetle powyższego, dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a, istotnym jest przede wszystkim to, czy akt objęty wnioskiem podlega wykonaniu.
Jako że w rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że wspomniany akt, ze względu na jego charakter, nie podlega wykonaniu. Interpretacja przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie jest bowiem rodzajem aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności. Wynika to już z samej tylko istoty tego rozstrzygnięcia, które ma charakter informacyjny i na jego podstawie nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FZ 102/11, LEX nr 990030).
W konsekwencji, wniosek strony skarżącej dotyczy rozstrzygnięcia, które nie podlega wykonaniu, a zatem, nie można orzec o jego wykonalności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.