Uzasadnienie
Pismem z 24 kwietnia 2023 r. P. K. – Strona skarżąca (Skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę we wskazanym w sentencji zakresie. Do skargi załączono uwierzytelnione pełnomocnictwo szczególne dla doradcy podatkowego A. B. wypełnione na urzędowym formularzu PPS-1 podpisane przez Skarżącego (k. 15). Z ww. dokumentu wypełnionego w polu części A w rubryce nr 3 wynikało, że przedłożone wraz ze skargą pełnomocnictwo jest skierowane do organu, tj. Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu. W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z 22 czerwca 2023 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skutecznie pełnomocnikowi Skarżącego 29 czerwca 2023 r. (vide: 52 akt sądowych). Z akt sądowych wynika, że w zakreślonym prawem terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny dokonuje oceny jej dopuszczalności tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie oraz czy skarga spełnia określone warunki formalne. W postępowaniu sądowoadministracyjnym każde pismo procesowe powinno spełniać określone wymogi formalne. Ich niespełnienie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Zgodnie z dyspozycją art. 57 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które to wymagania wynikają z art. 46 p.p.s.a. W myśl natomiast art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa się na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie we wskazanym terminie takiego braku obliguje sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, doradca podatkowy, wnosząc skargę w imieniu Skarżącego, załączył do niej pełnomocnictwo na urzędowym formularzu PPS-1, a więc w formie przewidzianej dla pełnomocnictw szczególnych składanych w toku postępowania podatkowego. Wskazać więc należy, że wykorzystanie do udzielenia pełnomocnictwa formularza PPS-1 "Pełnomocnictwo szczególne", z uwagi na prawne przeznaczenie takiego druku, samo przez się wywołuje wątpliwości co do jego skuteczności na etapie postępowania sądowego (np. postanowienie WSA w Poznaniu z 10 maja 2023 r., I SA/Po 919/22; postanowienie WSA w Poznaniu z 22 stycznia 2022 r. I SA/Po 801/20; CBOSA). Formularz PPS-1, jak wskazuje wprost jego nazwa i umieszczone na jego wstępie objaśnienia, w tym podstawa prawna, miejsce jego składania, a także dane jakie powinny znaleźć się w jego dalszych polach, przeznaczony jest do spraw podatkowych należących do właściwości organu podatkowego, a nie do spraw sądowoadministracyjnych.
Zgodnie z treścią zawartej w nim podstawy prawnej, tj. art. 138e § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2022 r., poz. 2651 ze zm.) – dalej jako o.p.), pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego. Pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie oraz zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu w przypadku, gdy zostały utrwalone w postaci papierowej, składa się do akt sprawy według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 138j § 1 pkt 2 o.p., w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis (art. 138e § 3 o.p.). Z mocy zaś art. 138j § 1 pkt 2, o.p., wzór pełnomocnictwa szczególnego został określony przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów pełnomocnictwa szczególnego i pełnomocnictwa do doręczeń oraz wzorów zawiadomienia o zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu tych pełnomocnictw (Dz. U. z 2018 r. poz. 974) – jako formularz PPS-1.
W pełnomocnictwie, którego dotyczy niniejsze postanowienie i które złożył profesjonalny pełnomocnik wskazano wprost konkretny organ podatkowy do którego składane jest pełnomocnictwo – Pierwszy Urząd Skarbowy we Wrocławiu (poz. 3 pełnomocnictwa), a nie sąd administracyjny. W ocenie Sądu pełnomocnictwo na druku PPS-1 skierowane jednoznacznie do Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu nie wywołuje skutków na etapie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na formę w jakiej zostało udzielone.
W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczone skutecznie w dniu 29.06.2023 r. wezwanie pozostało bez odpowiedzi w zakreślonym w nim terminie, który upłynął bezskutecznie z końcem dnia 6.07.2023 r. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, jednocześnie orzekając o zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.