Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 17 grudnia 2010 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. z dnia 20 września 2010 r. nr [...], określającą P.B.zobowiązanie w podatku od towarów i usług za październik, listopad, grudzień 2006 r. oraz styczeń 2007 r., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku za październik, listopad i grudzień 2006 r. oraz styczeń 2007 r. i umarzającą postępowanie za wrzesień 2006 r. Organy podatkowe uznały, że w przypadku podatnika jako rolnika ryczałtowego nie nastąpiło wycofanie sprzedawanych gruntów przeznaczonych obecnie pod budowę z działalności rolniczej, w związku z czym sprzedaż gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnik wniósł o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji, zarzucając naruszenie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz naruszenie art. 121 1 i art. 234 Ordynacji podatkowej. Podatnik wyjaśnił, że prowadzi działalność rolniczą od 1989 r. i nie miał zamiaru sprzedaży gruntów w momencie nabycia gospodarstwa rolnego w 1988 r. Nie prowadził działalności handlowej, a sprzedaż działek budowlanych wykracza poza zakres działalności rolniczej. Otrzymany w wyniku przekazania gospodarstwa rolnego ponad 20 lat temu majątek jest majątkiem osobistym i jego sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniami z dnia 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego:
- - w sprawie o sygn. akt I FSK 2134/08: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych?
- - w sprawie o sygn. akt I FSK 2039/08: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?
W tych okolicznościach Sąd uznał, że udzielone odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na rozstrzygnięcie skargi w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym, należało stwierdzić, że zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym określoną w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia