Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 38/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...], nr [...], określającej A. G. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 28.233 zł
Sprawa
w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...], nr [...], określającej A. G. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 28.233 zł.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] odmawiającą A. G. (dalej: strona, skarżąca) umorzenia zaległości podatkowej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

W treści skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organów podatkowych obu instancji. Postanowieniem 23 marca 2015 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej. W treści uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia wskazał, że przedmiotem decyzji obu instancji nie był obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Niedopuszczalne więc byłoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W dniu 30 marca 2015 r. pełnomocnik z urzędu wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] określającej stronie skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego w dniu [...] w wysokości 28.233 zł. Wyjaśnił, że toczące się aktualnie przez tutejszym Sądem postępowanie w przedmiocie skargi na odmowe umorzenia zobowiązania podatkowego jest nierozerwalnie związane z ww. decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zdaniem pełnomocnika, w sprawie zachodzi obawa, że wykonanie tejże decyzji spowoduje u skarżącej powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając swoje żądanie, pełnomocnik wskazał na trudną sytuację materialną i finansową skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Pełnomocnik skarżącej złożył zaś wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] określającej stronie skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym. Rzeczony wniosek nie dotyczył więc zaskarżonej decyzji, lecz rozstrzygnięcia wydanego w innym postępowaniu podatkowym.

Co prawda art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże w analizowanym przypadku nie można mówić o tożsamości obu spraw. Sprawa zawisła przed tutejszym Sądem dotyczy bowiem umorzenia zaległości podatkowej, zaś przedmiotem decyzji objętej wnioskiem pełnomocnika jest określenie skarżącej zobowiązania podatkowego. Oznacza to, że żądanie pełnomocnika strony wstrzymania ww. aktu wykracza poza zakres toczącego się postępowania.

Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2012 r. (II FZ 441/12, CBOSA - orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 p.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym jak i procesowym. Przyjąć zatem należy, iż zakresem art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.

Wobec powyższego, należało stwierdzić, że w sprawie sądowoadministracyjnej, której przedmiotem jest kontrola zgodności z prawem decyzji w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, nie jest dopuszczalne wstrzymanie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., decyzji określającej skarżącej zobowiązanie podatkowe. Tym samym wniosek pełnomocnika o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...], nr [...], nie mógł być przez tutejszy Sąd uwzględniony.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 26 lutego 2018 r., dokument z 21 maja 2015 r., dokument z 23 marca 2015 r., dokument z 2 lutego 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.