Uzasadnienie
W dniu 27 listopada 2018 r. doręczono stronie skarżącej ww. interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Interpretacja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
W dniu 27 grudnia 2018 r. skarżąca wniosła skargę na powyższą interpretację, kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W konsekwencji, skarga wpłynęła do biura podawczego Sądu w dniu 28 grudnia 2018 r.
W dniu 28 grudnia 2018 r., WSA przekazał skargę do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej).
Z przywołanych regulacji wynika, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu decyduje data złożenia skargi bezpośrednio w siedzibie organu administracji albo data nadania tej skargi w placówce operatora pocztowego na adres organu administracji, który wydał zaskarżony akt.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W sprawie, zaskarżona interpretacja została doręczona skarżącej w dniu 27 listopada 2018 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, z zachowaniem wskazanego trybu pośredniości, upływał z dniem 27 grudnia 2018 r.
Wprawdzie skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 27 listopada 2018r., lecz adresatem był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Do Sądu skarga wpłynęła 28 grudnia i niezwłocznie w tym samym dniu została przekazana zgodnie z właściwością Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że nadanie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nakłada na sąd obowiązek przekazania tej skargi do organu właściwego. Nie wpływa to jednak na bieg terminu do jej wniesienia. O zachowaniu terminu decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd do organu administracji (por. postanowienia NSA: z dnia 30 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1768/11, z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2336/10, czy z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt II FZ 65/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach faktycznych sprawy uznać więc należało, że wymóg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie spełniony dopiero w dniu 28 grudnia 2018 r., co oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.