Uzasadnienie
Przystępując do rozstrzygania Sąd uwzględnił stan faktyczny i prawny sprawy j/n.
Skarżoną decyzją z [...] lutego 2010 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. (dalej: Dyrektor Izby Skarbowej), po rozpatrzeniu odwołania Komornika Sądowego [...] – W. J. (dalej: Komornik Sądowy/ płatnik/strona/skarżący), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. G. z [...] grudnia 2009 r. (nr [...]) orzekającą o odpowiedzialności płatnika z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2005 r. w wysokości [...] zł. Jako podstawę prawną decyzji powołał art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 i art. 30 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: O.p.) oraz art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej: ustawa VAT). Organ odwoławczy podzielił tym samym stanowisko organu pierwszej instancji, iż strona (Komornik Sądowy) - wykonując czynności egzekucyjne, tj. dokonując w trybie egzekucji sprzedaży A. wraz z infrastrukturą towarzyszącą i prawem użytkowania wieczystego działki - nie uczyniła zadość obowiązkom płatnika, o których mowa w art. 18 ustawy VAT oraz art. 8 O.p.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez niesłuszne zastosowanie art. 18 ustawy VAT.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że rozpoznający sprawę sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze oraz dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony.
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt I SA/Po 357/06, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: Czy art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim nakłada na komorników sądowych obowiązki płatnika od dokonywanej w trybie egzekucji dostawy nieruchomości będącej własnością dłużnika, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji?
Na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że także w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na wyżej przedstawione pytanie prawne. W rezultacie, zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.