Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 15 marca 2023 r. nr 0201-IEW2.4253.24.2022.AK w przedmiocie zabezpieczenia na majątku skarżącej przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za I/2022 wraz z odsetkami za zwłokę
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 czerwca 2023 r. Powyższe oznacza, że termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 13 czerwca 2023 r. Pismem z dnia 12 czerwca 2023 r. skarżący poinformował o uiszczeniu wpisu przedkładając dowód jego dokonania. Z rejestru opłat sądowych WSA we Wrocławiu wynika, że wpis został uiszczony w dniu 15 czerwca 2023 r., a więc po upływie zakreślonego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) "Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych".
Jak wskazano powyżej, z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącej w dniu 6 czerwca 2023 r. Skarżąca dokonała wpłaty wpisu sądowego za pośrednictwem Agencji Opłat EXPERT. Uiszczenie wpisu za pośrednictwem tej agencji finansowej spowodowało, że faktycznie wpłynął on na rachunek Sądu w dniu 15 czerwca 2023 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Podkreślić należy, że posłużenie się pośrednikiem, którym jest agencja finansowa następuje na ryzyko i odpowiedzialności strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek sądu i stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych. Dniem dokonania opłaty sądowej, uiszczanej za pośrednictwem podmiotu niebędącego bankiem i w wykonaniu umowy z tym podmiotem, nie jest dzień powierzenia temu podmiotowi funduszy niezbędnych do uiszczenia opłaty sądowej. W takiej sytuacji decydujące znaczenie ma data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego sądu (post. Sądu Najwyższego z dnia 10 VI 2005 r., sygn. akt II CZ 49/05, opubl. Prawo Bankowe 2005 r. Nr 10, s.9). W orzecznictwie sądów administracyjnych podobnie przyjęto, że posłużenie się w dokonywaniu wpłaty pośrednikiem, jakim jest agencja finansowa, następuje na wyłączne ryzyko strony, która została zobowiązana do uiszczenia opłaty sądowej.
W takim stanie rzeczy dokonane przez pośrednika czynności oraz powstałe uchybienia obciążają stronę, która korzystała z tego pośrednictwa (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 VII 2005 r. sygn. akt II OSK 204/05; z dnia 16 IX 2005 r. sygn. akt II OSK 869/05; z dnia 25 VIII 2006 r. sygn. akt II OSK 784/06; z dnia 27 IX 2008 r. sygn. akt I OZ 438/08; z dnia 22 IX 2009 r. sygn. akt II OSK 1379/09). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten podziela.
Po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a).
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty 500 zł, uiszczonej tytułem wpisu, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w punkcie 2 sentencji.