Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za październik, listopad i grudzień 2006 r. J. B. pismem z dnia 21 marca 2011 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego żądania podał skarżący, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez Urząd Celny spowoduje w jego "sytuacji ekonomicznej" nieodwracalne skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
W myśl przepisu art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przywołanego unormowania wynika, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji stosowana może być w sytuacjach, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest natomiast władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Nadto podkreślenia wymaga, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.
Na wstępie rozważań wskazania wymaga, iż pomimo podania w piśmie z dnia 21 marca 2011 r. jako przedmiotu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego I instancji, z uwagi na dwuinstancyjny charakter postępowania podatkowego oraz podleganie zaskarżeniu do sądów administracyjnych aktów wydanych na skutek wyczerpania ww. toku instancyjnego, jako przedmiot ocenianego wniosku Sąd przyjął decyzję Dyrektora Izby Celnej.
W niniejszej sprawie mimo, iż decyzją będącą przedmiotem skargi wprawdzie utrzymano dokonanie przez organ podatkowy pierwszej instancji wymiaru zobowiązania podatkowego skarżącego, a zatem nałożono na niego określone obowiązki, to jednak nie został spełniony drugi ze wskazanych warunków. W sprawie bowiem nie można stwierdzić wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec braku w rozpoznawanym wniosku uzasadnienia w tym zakresie, poza powołaniem się na sytuację ekonomiczną podatnika, badaniu przez Sąd podlegały akta sprawy, w których również nie sposób jednak dopatrzeć się uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art.61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła tymczasem, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w jej sytuacji ekonomicznej skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie swojego żądania strona skarżąca nie przywołała bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować taki stan sprawy i nie przedstawiła dowodów potwierdzających ten stan. Nie wyjaśniła, jaka jest jej sytuacji ekonomiczna, ani w jaki sposób wyegzekwowanie od niej kwot zobowiązania w podatku akcyzowym spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe braki uniemożliwiły Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki określonej w art. 61 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – podlegał oddaleniu.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.