Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W motywach swego wniosku skarżąca zauważyła, że decyzja jest dotknięta wadami w zakresie ustaleń faktycznych i narusza obowiązujące zasady postępowania podatkowego.
Ponadto skarżąca oświadczyła, że aktualnie nie dysponuje wolnymi środkami w kwocie niezbędnej do wykonania zobowiązań, posiada problemy z utrzymaniem płynności finansowej. Na dzień 31 grudnia 2009 r. strata skarżącej spółki z bieżącej działalności wyniosła 4.795.653,62 zł, co spowodowane jest niesprzyjającą koniunkturą na rynku paliw. Zapłata zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji, jak argumentowała dalej strona, mogłaby wymusić sprzedaż jej aktywów za cenę niższą od wartości rynkowej, co stanowiłoby niepowetowaną stratę. Nie istnieje przy tym ryzyko nieściągalności zadłużenia od skarżącej, gdyż dysponuje ona majątkiem trwałym, z którego możliwa jest ewentualna egzekucja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na zasadzie odstępstwa, nadając jednocześnie skardze charakter względnej suspensywności, kolejne paragrafy powołanego artykułu, przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – stosownie do § 3 zd. 3 powołanego artykułu - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy jednak tylko takich aktów, którym można przypisać przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2009 r., II FSK 136/09). W niniejszej sprawie skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej rozłożenia zaległości podatkowej na raty, a skarga dotyczy aktu o charakterze odmownym. Analizując skutki wydanego rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że nie jest możliwe jego wykonanie, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania.
Wobec powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako nieuzasadniony – nie został uwzględniony.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.