Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...].02.2010 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej we W., po rozpatrzeniu odwołania M. S., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].09.2009 r. (nr [...]) w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń, luty oraz marzec 2007 roku.
Podstawą wydania decyzji podatkowych było ustalenie, że M. S. jako rolnik ryczałtowy podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek gruntu, nabytych w latach 1989-1990 na potrzeby wykonywania działalności rolniczej. W ocenie organów zbycie gruntów dokonane było przez podatnika podatku w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej M. S. zarzuciła, że gruntu nie nabywała w celu jego odprzedaży, a także, iż w związku z częściowym przeznaczeniem działek gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele budowlane (uchwalonym w dniu 28.03.2003 r.), przestały być wykorzystywane dla celów produkcji rolnej.
Należy też wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9.03.2010 r. w sprawie o sygnaturze I FSK 2039/08 skierował na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej ?
Z kolei innym postanowieniem z dnia 9.03.2010 r., w sprawie o sygnaturze I FSK 2134/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania: Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu ? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy po zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych ?
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie obecnego składu Sądu, udzielenie odpowiedzi na wskazane powyżej pytania prejudycjalne będzie mogło mieć znaczenie również dla rozstrzygnięcia sprawy ze skargi M. S. Zarzuty strony zawarte w skardze łączą się z wątpliwościami, jakie budzi aspekt sprzedaży przez rolników działek budowlanych wyodrębnionych z gruntów rolnych, a które to wątpliwości znalazły wyraz w przedstawionych powyżej pytaniach prejudycjalnych Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Należy podkreślić, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu za uzasadnione uznał zawieszenie z urzędu postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyższe pytania prejudycjalne.