Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. I.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 marca 2016 r. nr [...], w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Skarga została podpisana przez A.S. oraz M.D.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 maja 2016 r. oraz 24 czerwca 2016 r. osoby podpisane pod skargą zostały wezwane do wykazania swojego umocowania do występowania w sprawie jako pełnomocnik procesowy strony skarżącej stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jak również o przedłożenie pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pominięcia czynności pełnomocnika w sprawie.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 maja 2016 r. strona skarżąca złożyła pełnomocnictwo procesowe do zastępowania jej w sprawie przez A.S. oraz M.D.
Na kolejne wezwanie – z dnia 24 czerwca 2016 r. - A.S. odpowiedzi nie udzieliła. M.D. poinformował o zawarciu ze skarżącą umowy "zlecenia reprezentowania interesów I.B. w sprawie spadku oraz wynikających z tego należności podatkowych" oraz wskazał, że A.S. jest siostrą skarżącej.
Wobec uznania, że osoby podpisane pod skargą nie wykazały swojego umocowania do występowania w sprawie sądowoadministracyjnej jako pełnomocnicy procesowi strony skarżącej, I.B. zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie znajdującej się w aktach sprawy skargi lub dostarczenie do Sądu odpisu skargi podpisanej przez stronę skarżącą.
Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 12 sierpnia 2016 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 299 § 1 p.p.s.a. stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W zawisłej sprawie skarga została sporządzona w imieniu strony przez A.S. oraz M.D., którzy - pomimo wezwania – nie wykazali swojego umocowania do działania w sprawie sądowoadministracyjnej jako pełnomocnicy procesowi strony skarżącej.
Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), że "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę", Sąd, wezwał stronę skarżącą do podpisania skargi lub dostarczenie do Sądu odpisu skargi podpisanej przez stronę skarżącą, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżącej, zamieszkałej w Republice Federalnej Niemiec przedmiotowe wezwanie doręczone zostało w dniu 12 sierpnia 2016 r. Oznacza to, że wyznaczony termin do dokonania określonych czynności upłynął w dniu 19 sierpnia 2016 r. (tj. w piątek).
Skarżąca mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, nie podpisała skargi ani też nie dostarczyła do Sądu podpisanego odpisu skargi.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.