Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M.R. (dalej: skarżąca) jest wskazana w sentencji interpretacja indywidualna Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Skarżąca złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, wskazując, że jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 6 ha, które otrzymała nieodpłatnie od rodziców 1985 r. W okresie od 1991 r. do 2005 r. skarżąca prowadziła gospodarstwo wraz z matką, jednakże z uwagi na zły stan zdrowia matki i swój została zmuszona do zaprzestania tej działalności. W dniu 31 stycznia 2006 r. Rada Gminy D. podjęła uchwałę w przedmiocie Planu Zagospodarowania Przestrzennego, mocą którego dokonano podziału gruntów należących do skarżącej, wydzielając część pod zabudowę jednorodzinną. Tę część skarżąca postanowiła podzielić na działki. Zdaniem skarżącej sprzedaż działek powstałych po podziale gruntu przeznaczonego pod zabudowę jednorodzinną winna podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Skarżąca nie jest bowiem podatnikiem podatku VAT, nie prowadzi działalności gospodarczej, w szczególności handlowej, a przedmiot sprzedaży stanowi jej majątek osobisty.
W wydanej w sprawie interpretacji podatkowej Minister Finansów uznał przedstawione stanowisko za nieprawidłowe. Powołując się na art. 2 pkt 6 i 15, art. 5 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 oraz art. 43 ust. 1 pkt 3 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej: ptu, organ stwierdził, że planowane przez skarżącą czynności stanowią dostawę gruntów wykorzystywanych uprzednio w działalności gospodarczej i jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%.
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, żądając jego uchylenia, zarzucając naruszenie art. 15 ust. 1 i 2 ptu, przepisów prawa wspólnotowego, tj. art. 2 ust. 1 lit. a, art. 9 ust. 1, art. 12 ust. 1 i 3 Dyrektywy UE 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE z dnia 11 grudnia 2006r. L 347, poz. 1, zwanej dalej Dyrektywą Rady) oraz przepisów prawa procesowego. W uzasadnieniu skarżąca zaakcentowała, że nie nabyła gruntów celem ich dalszej odsprzedaży, wobec czego planowane przez nią czynności nie będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej, co pozwalałoby na uznanie jej za podatnika podatku od towarów i usług.
Orzeczeniem z 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt I FSK 2134/08 w oparciu o art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) postanowił o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu?
Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych?
Ponadto w tym samym dniu w sprawie o sygn. akt I FSK 2039/08 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następującego pytania prejudycjalnego: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej ?
Na mocy art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten stanowi również podstawę do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz J.P. Tarno wyd. 2 LexisNexis 2006).
W świetle okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że także w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyżej przedstawione pytania prejudycjalne. W rezultacie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.