Uzasadnienie
Skarga w sprawie została sporządzona – w imieniu strony skarżącej – przez doradcę podatkowego. Do skargi nie dołączono wymaganego pełnomocnictwa procesowego.
Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 31 maja 2012 r., doręczonym 6 czerwca 2012 r., pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Stwierdzając, że pełnomocnik nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 5 lipca 2012 r., Sąd wezwał bezpośrednio stronę skarżącą do podpisania skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca to wezwanie została dwukrotnie awizowana (w dniach: 27 lipca 2012 r. i 6 sierpnia 2012 r.), a wobec nie podjęcia jej przez stronę, została zwrócona Sądowi i włączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 10 sierpnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270: dalej - p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Dodatkowo, w myśl dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi wnoszonej przez pełnomocnika procesowego, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony.
Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nie uzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.
W stanie faktycznym sprawy, skarga została sporządzona przez pełnomocnika procesowego, który – pomimo wezwania go przez Sąd w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. – do uzupełnienia braku formalnego skargi o brakujący dokument pełnomocnictwa – nie przedłożył wymaganego umocowania.
Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), że "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę", Sąd orzekający w sprawie, po bezskutecznym wezwaniu skierowanym do pełnomocnika, wezwał stronę skarżącą do podpisania skargi w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to, kierowane na adres strony podany w skardze, zostało dwukrotnie awizowane (w dniach: 27 lipca 2012 r. i 6 sierpnia 2012 r.), a wobec niepodjęcia przesyłki sądowej przez skarżącą, uznane przez Sąd za doręczone stronie w dniu 10 sierpnia 2012 r. w drodze tzw. fikcji prawnej, w trybie wprowadzonym przez art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Skoro zatem, pierwsze awizowanie przesyłki sądowej nastąpiło w dniu 27 lipca 2012 r., to, z zastrzeżeniem spełnienia wymogu dwukrotnego awizowania tej przesyłki, skutek doręczenia w rozumieniu art. 73 § 4 p.p.s.a. należało przyjąć w dniu 10 sierpnia 2012 r. i od tej daty liczyć termin siedmiu dni na uzupełnienie braku formalnego skargi o wymagany podpis skarżącej. Liczony w ten sposób bieg terminu do dokonania tej czynności procesowej przez stronę upływał z dniem 17 sierpnia 2012 r. (piątek).
Okoliczność nieuzupełnienia przez stronę stwierdzonego braku formalnego skargi w postaci brakującego podpisu obligowała Sąd do odrzucenia skargi, o czym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.