Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 listopada 2017 r. K. K. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawczy) reprezentowana przez męża, T. K., wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z powodu niskich dochodów, narastającymi odsetkami oraz związaną z tym niemożnością ponoszenia niezbędnych kosztów utrzymania w razie wszczęcia egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego będzie utrudnione lub niemożliwe.
Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05, to oraz kolejne przywoływane orzeczenia dostępna na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przesłanki o jakich mowa w tym przepisie mają charakter zwrotów niedookreślonych, a zatem ocena ich wystąpienia uwarunkowana jest okolicznościami konkretnego przypadku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.
Jakkolwiek Skarżąca nie załączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumentów źródłowych, lecz znajdują się one w aktach rozpoznawanej sprawy w związku z ubieganiem się przez Skarżącą o przyznanie prawa pomocy, które postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 646/18 zostało przyznane w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Kierując się treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1457/15, zgodnie z którym w granicach prezentowanych przez stronę argumentów trzeba wziąć pod rozwagę również i te okoliczności, które nie zostały wyraźnie powołane przez skarżącego, oczywiście nie wykraczając poza ramy wniosku, bo sąd nie działa tu z urzędu, tutejszy Sąd uwzględnił dokumentację przedłożoną przez Skarżącą na potrzeby rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Argumentacja wniosku koresponduje z informacjami jakich Skarżąca udzieliła na etapie prawa pomocy. W oparciu o tę dokumentację wskazującą na trudną sytuację materialną i ograniczone możliwości płatnicze Skarżącej tutejszy Sąd doszedł do przekonania, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem uiszczenie podatku w kwocie wynikającej z zaskarżonej decyzji wraz z ewentualnymi odsetkami stanowi znaczne obciążenie dla Skarżącej i może wymagać pomocy osób trzecich lub instytucji finansowych, co w konsekwencji może wywołać trwałe problemy z ponoszeniem bieżących kosztów utrzymania, zaś powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Powyższe okoliczności uzasadniają udzielenie Wnioskodawczyni ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. do czasu rozpoznania skargi na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Kierując się przedstawioną argumentacją, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji