Uzasadnienie
W skardze nadanej w dniu 30 maja 2016 r. (data stempla pocztowego) działający w imieniu strony skarżącej P. K. (prezes skarżącej spółki) zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. W jego uzasadnieniu podał, że skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 marca 20916 r. Pełnomocnik w dniu 9 marca 2016 r. przekazał tę decyzję prezesowi zarządu "A" sp. z o.o. z/s w W. (P. K.), który od 22 lutego 2016 r. leczył się psychiatrycznie. Jak podkreślono we wniosku, wprawdzie P. K. został w dniu 9 marca 2016 r. wypisany z oddziału, to nadal pozostawał pod wpływem silnych leków, powodujących m.in. zaburzenia pamięci.
Dodatkowo, tego samego dnia w samochodzie w którym znajdował się P. K. wybuchł pożar. W związku z tym auto zostało odstawione do warsztatu, natomiast z uwagi na silny stres i uprzednie leczenie psychiatryczne przedstawiciel strony skarżącej pozostawił w samochodzie korespondencję zawierającą ww. decyzję. Wobec tego, że adresatem przesyłki J. I. właściciel warsztatu samochodowego nie mógł dociec, który z klientów omyłkowo pozostawił u niego ww. korespondencję.
Ostatecznie P. K. podał, że dopiero w dniu 16 maja 2016 r. dowiedział się losach przesyłki i wówczas uświadomił sobie, że była ona wprawdzie uprzednio doręczona, lecz okoliczności tej wnioskodawca nie pamięta. Zwrócił uwagę, że zapewne pod wpływem leków i traumatycznych przeżyć związane z tym fakty uległy wymazaniu z jego pamięci.
Do wniosku dołączono: pismo "A" Mechanika Pojazdów G. M. z dnia 4 maja 2016 r. skierowane do J. I. i informujące o okolicznościach związanych z odesłaniem jej korespondencji znalezionej w warsztacie samochodowym, zaświadczenie specjalisty psychiatry z dnia 4 maja 2016 r. dotyczące stanu zdrowia P. K., karta informacyjna leczenia szpitalnego P. K. w dniach od 22 lutego do 9 marca 2016 r.; kserokopię przyjęcia zgłoszenia szkody.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o odmowne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał odrzuceniu.
W myśl art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Należy podkreślić, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest sprawdzić terminowość jego wniesienia. W przypadku bowiem gdy strona spóźni się ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, tj. złoży go po upływie 7 dni od ustania przeszkody, treść art. 88 p.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia takiego wniosku.
Z treści złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu wynika niewątpliwie, że przyczyna z powodu której skarga nie została wniesiona w terminie ustała w dniu 16 maja 2016 r. Ustanie tej przeszkody, zgodnie z treścią wniosku, należy odnieść do stanu świadomości i wiedzy działającego w imieniu skarżącej spółki P. K. co do faktu wydania i doręczenia skarżonej decyzji.
Mając zatem na uwadze treść art. 87 § 1 p.p.s.a. należało przyjąć, że w sprawie, w świetle przedstawionych we wniosku okoliczności związanych z uchybieniem terminu do wniesienia skargi, wniosek o jego przywrócenie należało wnieść najpóźniej w dniu 23 maja 2016 r. (poniedziałek), wtedy to bowiem mijał siedmiodniowy termin o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, działający w imieniu skarżącej spółki P. K. skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia nadał w dniu 30 maja 2016 r., a zatem po upływie wymaganego terminu o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Z tej przyczyny, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie, o czym postanowił jak w sentencji.
Z uwagi na złożenie rzeczonego wniosku po terminie, Sąd nie zajmował się merytorycznymi przesłankami przywrócenia terminu, które mogły podlegać ocenie jedynie w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu w wymaganym terminie siedmiu dni licząc od daty ustania przeszkody.