Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że ponosi koszty utrzymania mieszkania w łącznej wysokości około 600 zł (strona podała szczegółowo poszczególne opłaty), opłaty za telefon (93,41 zł), koszty leczenia (61,65 zł) i dojazdów córki do szkoły (28,94 zł) oraz spłaca raty kredytów (217,94 zł). Dodała, że wpłaciła na poczet zaległego podatku za 2005 r. kwotę 1.954,80 zł.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, ze prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką (ur. w 1991 r.) i posiada mieszkanie o powierzchni 63,81 m2. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzyskuje dochody z tytułu mowy o pracę w wysokości 3.000 zł brutto oraz alimenty na córkę w kwocie 350 zł. Oświadczyła ponadto, że od 24 listopada 2008 r. do 26 lutego 2009 r. była na chorobowym ze względu na złamanie barku, co wiązało się z kosztami leczenia i rehabilitacji. Do wniosku załączony został dowód wpłaty wymienionej wyżej zaległości podatkowej na rachunek organu podatkowego oraz zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia. Z dokumentów tych wynika, że wpłata została dokonana grudniu 2008 r., a wynagrodzenie wnioskodawczyni, zatrudnionej w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, jest obciążone zajęciem komorniczym, w związku z czym wysokość otrzymywanego wynagrodzenia wynosiła (poza okresem chorobowego) 898,86 zł.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego i majątkowej skarżącej, nie udzielono odpowiedzi.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca powyższe wykazała. Wprawdzie nie przedłożyła żądanych przez Sąd dokumentów, to jednak z informacji oraz dokumentów już przedłożonych było możliwe dokonanie realnej oceny jej zdolności płatniczych. Wskazać bowiem trzeba, że dochód jej rodziny stanowi wynagrodzenie obciążone zajęciem komorniczym i alimenty. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że strona jest zatrudniona w placówce publicznej, co daje pewność, że wystawione zaświadczenie z zakładu pracy odzwierciedla jej rzeczywiste dochody. Z dokonanych obliczeń wynika, że na utrzymanie domu oraz innych niezbędnych opłat skarżąca zmuszona jest wydatkować około 1.000 zł, w związku z czym na wyżywienie, odzież, środki higieny itp. dla dwóch osób pozostaje jej około 200-300 zł. Nie posiada też majątku, który mogłaby spieniężyć ani oszczędności. W oparciu o tak poczynione ustalenia należało uznać, że strona nie dysponuje jakimikolwiek środkami na opłacenie kosztów związanych ze swym udziałem w niniejszej sprawie.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.