Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 6 czerwca 2011 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika W. J. został wyznaczony adw. Ł. S., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem. Po zapoznaniu się z aktami sprawy pełnomocnik z urzędu sporządził pismo procesowe z argumentacją popierającą zarzuty i wnioski skargi. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej i oświadczył, że koszty te nie zostały mu zapłacona w całości ani w części. W toku rozprawy wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, który Sąd postanowił dopuścić.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą: w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka minimalna obliczona na podstawie § 6 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł (lit. b), a w innych sprawach – 240 zł (lit. c).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja organu podatkowego w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z o.o. w podatku od towarów i usług. Wyjaśnić tutaj wypada, że w sytuacji takiego przedmiotu sprawy wpis od skargi nie jest stosunkowy, to jest uzależniony od wartości przedmiotu zaskarżenia, lecz stały. Fakt ten ma bezpośredni wpływ na wysokość zasądzanego wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu, dlatego też wskazać należy, że kwestia rodzaju wpisu od skargi w sprawach dotyczących odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania spółek kapitałowych była niejednokrotnie rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 15 maja 2008 r., sygn. II FZ182/08, z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. I FSK 1855/08, z dnia 19 października 2010 r., sygn. II FZ 471/10, z 25 maja 2011 r., sygn. II FZ 233/11). W rezultacie ugruntowane zostało stanowisko, że decyzja w tym przedmiocie przede wszystkim kreuje odpowiedzialność członka zarządu, a nie należność pieniężną – zobowiązanie podatkowe ma tutaj bowiem charakter wtórny.
W tym stanie rzeczy stawkę minimalną określa w sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł.
Na podstawie § 19 powołanego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W ocenie Referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, za zasadne należy uznać zasądzenie wynagrodzenia w wysokości wskazanej przez wnoszącego pełnomocnika z urzędu, to jest 150% stawki minimalnej. Świadczona pomoc prawna nie ograniczyła się bowiem do podstawowych, niezbędnych czynności wymaganych od profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, wnioskodawcy przyznać należało wynagrodzenie w wysokości 360 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 82,80 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23%, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.