Uzasadnienie
Skargę na wyżej oznaczoną decyzję sporządził w imieniu "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w L. doradca podatkowy, który wraz z podpisanym środkiem zaskarżenia przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu dokument pełnomocnictwa procesowego z dnia 23 marca 2013 r. podpisany przez J. L. "Prezesa Zarządu "B" sp. z o. o." oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej. Z tego ostatniego dokumentu wynika, że komplementariuszem skarżącej spółki jest "B" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, który jest upoważniony jednoosobowo do reprezentowania spółki.
W dniu 5 czerwca 2013 r. pełnomocnikowi procesowemu strony skarżącej doręczono wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego komplementariusza skarżącej spółki, zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).
Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie zareagowała na to wezwanie.
W dniu 22 kwietnia 2013 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, wyznaczonego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 29 maja 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 28 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przed Sądem przez organy albo osoby umocowane do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w obu przypadkach, ustawodawca nakłada obowiązek wykazania umocowania odpowiednim dokumentem, który należy złożyć przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Nie ulega wątpliwości, że w odniesieniu do podmiotów, których dane ujawniane są w Krajowym Rejestrze Sądowym, odpowiednim dokumentem potwierdzającym zasady reprezentacji jest odpis z tego rejestru. Dokument ten pozwala bowiem zweryfikować zasady reprezentacji takich podmiotów, tak co do składu osobowego organu zarządzającego, jak i samego sposobu reprezentacji.
W przypadku jak rozpatrywany, tj. gdy podmiot, o jakim mowa w art. 28 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, reprezentowany jest przez pełnomocnika, zastosowanie znajdzie dodatkowo art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązujący pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy, przy pierwszej czynności procesowej, dokumentu pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub uwierzytelnionego odpisu tego pełnomocnictwa. W takiej sytuacji jednak, dokument, o jakim mowa w art. 28 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi część pełnomocnictwa procesowego w rozumieniu art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Brak dokumentu wymaganego przez art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, wobec którego Sąd nie był w stanie stwierdzić, czy J. L. była upoważniona do reprezentowania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "B", jedynego komplementariusza skarżącej spółki, umocowanego jednoosobowo do jej reprezentowania, a tym samym do złożenia oświadczenia woli w zakresie ustanowienia pełnomocnika, a w konsekwencji czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej spółki przez osobę do tego prawidłowo i skutecznie umocowaną, jako brak formalny skargi, podlegał usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy.
Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego komplementariusza skarżącej spółki doręczono na podany w skardze adres do korespondencji w dniu 5 czerwca 2013r.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 6 czerwca 2013 r. i kończył się z upływem dnia 12 czerwca 2013 r.
W stanie faktycznym sprawy, pełnomocnik strony skarżącej nie dopełnił wymogu z art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wraz ze skargą złożył pełnomocnictwo do działania w sprawie, udzielone mu w imieniu strony skarżącej J. L. "Prezesa Zarządu "B" sp. z o. o.", która to spółka jest jedynym komplementariuszem spółki skarżącej, upoważnionym jednoosobowo do reprezentowania spółki. Nie przedstawił natomiast dokumentów wymaganych dyspozycją art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie umocowania J. L. do reprezentowania komplementariusza skarżącej spółki.
Systemowe odczytanie art. 29 i art. 37 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozostawia natomiast wątpliwości, że w wypadku podmiotów, o jakich mowa w treści art. 28 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, osoba działająca w charakterze ich pełnomocnika powinna przy pierwszej czynności procesowej nie tylko przedłożyć udzielone mu pełnomocnictwo, ale także dokumenty potwierdzające uprawnienie do działania w imieniu udzielającego pełnomocnictwa.
Wymaga podkreślenia, że z uwagi na złożoną formę prawną działalności strony skarżącej (spółka komandytowo-akcyjna, w której komplementariuszem była spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) dla wykazania należytego umocowania podpisanego pod skargą pełnomocnika, niezbędnym było przedłożenie odpisu dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego dwóch podmiotów, tj. strony skarżącej oraz spółki kapitałowej będącej jej komplementariuszem. Tylko bowiem w ten sposób można było ocenić, czy jednoosobowa reprezentacja spółki - komplementariusza przez jej Prezesa Zarządu J. L. była zgodna z zasadami reprezentacji tej spółki ujawnionymi w rejestrze sądowym, a zatem czy była skuteczna.
Stwierdzając sygnalizowany brak formalny skargi, wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku poprzez wykazanie umocowania do jej wniesienia z uwzględnieniem wymogu z art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić przy tym trzeba, że w wezwaniu tym pełnomocnik strony został pouczony o obowiązku przedłożenia odpisu z KRS komplementariusza skarżącej spółki.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik strony skarżący nie zareagował na to wezwanie.
Jednocześnie wskazać trzeba, że określone w ustawie z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r., nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej powoływana jako Kodeks spółek handlowych) zasady reprezentacji spółki komandytowo-akcyjnej (działającej przez komplementariusza) nie zwalniały działającego w charakterze pełnomocnika od dochowania wymogu, jaki ustawodawca wprowadził dyspozycją art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obowiązek taki istniał w stanie sprawy, niezależnie od treści art. 137 § 1 Kodeksu spółek handlowych.
Uzupełniająco należy również dodać, że wymóg z art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostaje bez związku z rodzajem dokumentacji złożonej w postępowaniu administracyjnym. Wykładnia systemowa art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, operującego pojęciem obowiązku wykazania umocowania "przy pierwszej czynności w postępowaniu", nakazuje przyjąć, że chodzi tu o postępowanie sądowoadministracyjne, a nie administracyjne.
Wskazane okoliczności obligowały Sąd do stwierdzenia, że pomimo wszczętej procedury przewidzianej w art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającej na celu sanowanie braków formalnych, skarga nadal pozostaje dotknięta tego rodzaju brakiem, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Wskazując powyższe, Sąd nie stwierdził jednocześnie podstaw do kierowania kolejnego wezwania w tym trybie, tym razem bezpośrednio do skarżącej spółki. W ocenie Sądu, w świetle regulacji z art. 46 § 1 i 3 w zw. z art. 28 § 1 i art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na osobie, która w postępowaniu sądowym dokonuje czynności w imieniu reprezentowanego, spoczywa obowiązek wykazania stosownego umocowania.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono, w wyznaczonym terminie, jej braków formalnych.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt I. sentencji postanowienia.
Orzeczenie zawarte w pkt II. sentencji znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1) i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.