Uzasadnienie
W sprawie, w następstwie doręczenia stronie skarżącej postanowienia o odrzuceniu jej skargi na wyżej oznaczoną decyzję, J. R. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Składając wymagany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżąca oświadczyła, że nie stać jej na zapłatę wynagrodzenia pełnomocnika, który może wywieść w jej imieniu skargę kasacyjną, nie posiada majątku, natomiast źródłem utrzymania gospodarstwa domowego prowadzonego wraz córką jest kwota 800 zł (brutto) uzyskiwana z prac dorywczych.
W odpowiedzi na wezwanie J. R. przesłała oświadczenie, że nie składała deklaracji podatkowej za rok 2007 r., ponieważ nie uzyskała w tym czasie żadnego dochodu, w ostatnich trzech miesiącach również nie zyskała żadnego dochodu, nie posiada żadnych środków transportu, lokat oraz dewiz. Podała również, że nie korzysta z pomocy społecznej, ale pozostaje wraz z córką na utrzymaniu brata.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu radcy prawnego (adwokata, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów opłacania usług profesjonalnego pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., postanowiono jak w sentencji.