Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego argumentując, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i ma niskie zarobki – 1.375 zł miesięcznie, natomiast jego wydatki wynoszą 1.050 zł. Na wyżywienie i odzież po odliczeniu tej kwoty pozostaje mu 325 zł.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, jest właścicielem nieruchomości zabudowanej domem, poza tym nie dysponuje żadnymi nieruchomościami, zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Zatrudniony jest na umowę o pracę. Na jego miesięczne wydatki składają się: alimenty 450 zł, podatek od nieruchomości 40 zł, prąd około 50 zł, opał w sezonie grzewczym (3.000 zł/ miesięcznie 250 zł), woda 120 zł, wywóz śmieci 19 zł, internet 50 zł, układ ratalny ZUS 70 zł.
Do wniosku załączone zostały dokumenty potwierdzające złożone oświadczenia. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że posiada samochód osobowy marki Fiat Seicento, rocznik 1998, o wartości około 1.000 zł.
Zgodnie z zeznaniem podatkowym za 2015 r., wnioskodawca uzyskał w tym roku przychód ze stosunku pracy i świadczeń emerytalno-rentowych w wysokości 19.650,40 zł.
W ocenie referendarza sądowego, wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe zostało wykazane.
Dochód wnioskodawcy, przy uwzględnieniu koniecznych miesięcznych wydatków, z pewnością nie pozwala na poczynienie dodatkowych oszczędności na pokrycie kosztów swego udziału w sprawie.
Referendarz uwzględnił też fakt orzeczenia o niepełnosprawności, który może przyczyniać się do mniejszych możliwości zarobkowych.
Poza tym, wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, z którego mógłby pozyskać dodatkowe środki pieniężne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.