Uzasadnienie
W sprawie wszczętej skargą wniesioną 15 lipca 2016 r., postanowieniem z dnia 1 grudnia 2016 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika M. J. została wyznaczona r. pr. E. G.. Pełnomocnik zapoznała się z aktami i zastępowała skarżącego w postępowaniu przed tutejszym Sądem. Do protokołu rozprawy wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrok w niniejszej sprawie zapadł 11 maja 2017 r.
Następnie pełnomocnik w ustawowym terminie sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały jej zapłacone w całości ani w części.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W pierwszej kolejności powołać trzeba przepisy przejściowe i końcowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). Na podstawie § 23 rozporządzenie to weszło w życie z dniem 5 listopada 2016 r., przy czym zgodnie z § 22, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W niniejszej sprawie postępowanie w pierwszej instancji wszczęte zostało jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W związku tym stawkę wynagrodzenia za zastępowanie strony skarżącej przed tutejszym Sądem określają przepisy rozporządzenia z 2015 r.
Stosownie do treści § 2 ww. rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata.
Przepis § 4 ust. 1 stanowi, że opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Jak wynika z § 21 ust. 1 pkt 1, opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł,
- c) w innej sprawie - 480 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja dotycząca przyznania ulgi podatkowej. W związku z tym sporna była nie należność pieniężna z tytułu podatku, a zasadność odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Tym samym opłatę maksymalną za udzieloną pomoc prawną przed sądem pierwszej instancji określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 480 zł.
Z kolei zasady wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej określają przepisy rozporządzenia z 2016 r. Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b/ stanowi, że za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dla radcy prawnego, który zastępował stronę w pierwszej instancji stawka wynosi 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia z 2016 r. opłata podstawowa wynosi 240 zł.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie za udział przed sądem pierwszej instancji w kwocie 240 zł oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 120 zł – łącznie 360 zł. Wskazana kwota podlega podwyższeniu o 82,80 zł, stanowiące wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 obu rozporządzeń.
Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.