Uzasadnienie
W skardze, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach wniosku podniosła, że jest osobą samotnie wychowująca dziecko i nie ma funduszy na zapłacenie wysokiej kwoty zobowiązania. Strona w trakcie postepowania przeprowadziła rozwód wychowuje samotnie dziecko i jest w trakcie podziału majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Ponadto podkreślić należy, że o wstrzymaniu wykonania decyzji można orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 1241556).
Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd, prócz treści wniosku skarżącej, oparł się też na dokumentacji dotyczącej sytuacji materialnej znajdującej się w aktach sprawy przesłanej w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Analizując przedstawione materiały oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd zauważa, że kwota wymiaru zobowiązań podatkowych skarżącej za okresy objęte zaskarżoną decyzją jest na tyle wysoka (wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi ponad 59.325 zł), że realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość spowodowania całkowitej niewypłacalności strony. Ponadto dochodzenie przedmiotowej należności przez organy podatkowe i związane z tym zajęcia przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie, pozwalają przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogorszenia sytuacji majątkowej strony, co stwarzać będzie dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, że ewentualne niekorzystne dla skarżącej skutki zapłaty podatku wynikającego z zaskarżonej decyzji, w razie uzyskania korzystnego dla niej rozstrzygnięcia, nie dadzą się odwrócić.
Wobec powyższych ustaleń, zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji