Uzasadnienie
W sprawie, M. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał na swoje złe warunki finansowe i życiowe. Podał, że jego źródłem utrzymania jest obecnie świadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie netto 618,27 zł, częściowo zajęte przez komornika sądowego. Wnioskodawca podał, że jest samotny, nie posiada żadnego majątku ruchomego, zajmuje 2-pokojowy lokal mieszkaniowy, który nie jest jego własnością.
Z treści przedłożonego obliczenia podatku przez organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. za rok 2012 wynika, że skarżący uzyskał w tym czasie uzyskał świadczenie rentowe w łącznej kwocie 11.638,60 zł (brutto). W piśmie przewodnim z dnia 17 czerwca 2013 r. wnioskodawca oświadczył, że nie posiada rachunków i lokat bankowych.
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał M. W. w sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Sąd ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określone w art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika. Świadczą o tym jego wykazana sytuacja życiowa i materialna, w tym dotychczasowe utrzymywanie się ze świadczenia rentowego w niskiej kwocie, obciążonego w drodze egzekucji, brak majątku podlegającego spieniężeniu oraz brak pomocy ze strony innych osób. Dla rozstrzygnięcie w sprawie istotny jest także brak poprawy sytuacji wnioskodawcy w porównaniu ze stanem ustalonym w wyżej wskazanym postanowieniu referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2012 r. i przyjętym jako podstawa do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.