Uzasadnienie
Strona wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia od wniesionego przez stronę wniosku z dnia 21 marca 2013r. o ustalenie odszkodowania i zwrot kwoty [...] zł z odsetkami, przymusowo ściągniętej na świadczenia emerytalno-rentowe KRUS ze świadczeń ZUS, w związku z uchyleniem postanowienia o zajęciu tej kwoty ze świadczeń ZUS na świadczenia KRUS - znak [...] nr [...] z dnia [...]. Wskazując na powyższe strona wniosła o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. do wydania decyzji na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a." w związku z art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej: "u.p.e.a.".
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie wskazując, że prowadził w stosunku do skarżących postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] wystawionych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego KRUS w B. Postępowanie egzekucyjne zostało zakończone po wygaśnięciu zobowiązań objętych ww. tytułami wykonawczymi skutkiem realizacji zajęcia egzekucyjnego świadczenia emerytalnego K. R. i świadczenia rentowego R. R. w Oddziale ZUS w B. z dnia 10 maja 2011r. oraz realizacji odpowiednio w dniach 28 czerwca 2011r. i 12 czerwca 2012r. zajęć egzekucyjnych wierzytelności należnych skarżącym z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. i 2011r. Po otrzymaniu przelewu z dnia 19 lutego 2013r. w wysokości [...] zł organ egzekucyjny rozliczył na tytuł wykonawczy nr [...] kwotę [...] zł, która spowodowała wygaśnięcie dochodzonych należności wskutek wyegzekwowania, natomiast pozostałą kwotę tut. organ zwrócił do ZUS Oddział w B. i uchylił dokonane czynności egzekucyjne zawiadomieniem nr [...] z dnia [...]., o czym skarżący zostali poinformowani w dniu 11 marca 2013r.
Organ podał, że w dniu 17 października 2012r. p.o. Naczelnika Urzędu P. P. w obecności kierownika referatu Działu Egzekucji Administracyjnej A. O. przeprowadził rozmowę ze skarżącą w zakresie składanych do urzędu wniosków i pism. Pismem z dnia 12 listopada 2012r. nr [...] organ poinformował K. R. o dokonanych w jej sprawie ustaleniach i zgodnie z wyrażoną przez nią wolą, wszystkie pisma w prowadzonych sprawach oraz te złożone w przyszłości, a także dotyczące zakończonych spraw związanych z postępowaniami egzekucyjnymi prowadzonymi wobec skarżących oraz zgłoszeniami zagrożenia zdrowia publicznego i skargami, będą pozostawione w aktach tych spraw bez udzielania na nie odpowiedzi. Przedmiotowe pismo K. R. odebrała w dniu 26 listopada 2012r.
Organ stwierdził, że nie miał obowiązku udzielenia odpowiedzi na niniejszy wniosek z dnia 21 marca 2013r. Biorąc pod uwagę treść adnotacji z dnia 17 października 2012r. oraz przesłanego do skarżących pisma nr [...] z dnia 22 listopada 2012r., a także wobec faktu, że w postępowaniach wszczętych w związku ze składanymi przez stronę środkami zaskarżenia stwierdzano, iż postępowanie egzekucyjne na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych było prowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą, pismo z dnia 21 marca 2013r. zostało prawidłowo wpięte do akt i pozostawione bez rozpoznania. Na przedmiotową okoliczność została sporządzona przez pracownika organu stosowna notatka służbowa. Powyższe było zasadne tym bardziej, że w dniu 21 marca 2013r. organ wydawał - w związku z kolejnym wnioskiem K. R. - postanowienie o umorzeniu z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych.
Organ ponadto wskazał, że w dniu 29 września 2015r. wpłynęły trzy skargi K. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, w tym jedna dot. wniosku z dnia 21 marca 2013r. "o umorzenie postępowania egzekucyjnego i zwrot kwoty [...] zł przymusowo ściągniętej ze świadczenia ZUS zawiadomieniem o uchyleniu zajęcia ZUS na świadczenia KRUS - znak [...]. nr [...]. Organ egzekucyjny całość akt sprawy, wraz z odpowiedzią na skargi, pismem z dnia 23 października 2015r. przekazał do WSA, który postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015r. sygn. akt. I SAB/Bd 19/15 skargę odrzucił.
W ocenie organu, zarzuty i wnioski ujęte w skardze są bezzasadne. Organ nie dopuścił się bezczynności w ww. sprawie, albowiem wielokrotnie informował skarżących, w jaki sposób, kiedy postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez KRUS O/B. zostało zakończone, a także, że zostało ono prowadzone zgodnie z obowiązującą procedurą. Ponadto organ podniósł, że postąpił zgodnie z wolą skarżącej, która jak wynika z adnotacji z dnia 17 października 2012r. nie chce, aby organ udzielał jej odpowiedzi na jakiekolwiek składane wnioski, a jedynie archiwizował przesłane przez nią i jej męża pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny oraz z powodu wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron).
Podać należy, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. prowadził w stosunku do Państwa K. i R. R. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do nr [...] wystawionych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w B. (k.1-7).
W toku czynności egzekucyjnych w dniu 10 maja 2011r. dokonano zawiadomieniem nr [...] (ten numer sprawy skarżący powołują obecnie w skardze) zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. K. R. (emerytura) i R. R. (renta). Zawiadomienia o zajęciu doręczono każdemu zobowiązanemu wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych w dniu 19 maja 2011r. (k.8). Następnie organ egzekucyjny dokonał zawiadomieniem nr [...] z dnia 16 czerwca 2011r. zajęcia wierzytelności K. i R. R. z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym z rozliczenia rocznego za 2010r. w kwocie [...] zł. (ww. zawiadomienie zobowiązani odebrali w dniu 6 lipca 2011r.; k.11), a zawiadomieniem nr [...] z dnia 30 maja 2012r. zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym z rozliczenia rocznego za 2011r. w kwocie [...] zł. (ww. zawiadomienie zobowiązani odebrali w dniu 11 czerwca 2012r.; k.21).
Zakończenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K. i R. R. nastąpiło po wygaśnięciu zobowiązań objętych ww. tytułami wykonawczymi skutkiem realizacji ww. zajęcia egzekucyjnego świadczenia emerytalnego K. R. i świadczenia rentowego R. R. w Oddziale ZUS w B. z dnia 10 maja 2012r. oraz realizacji odpowiednio w dniach 28 czerwca 2011r. i 12 czerwca 2012r. zajęć egzekucyjnych wierzytelności należnych K. i R. R. z tytułu nadpłaty w podatku i dochodowym od osób fizycznych za 2010r. i 2011r. Po otrzymaniu przelewu z dnia 19 lutego 2013r. w wysokości [...] zł organ egzekucyjny rozliczył na tytuł wykonawczy nr [...] kwotę [...] zł, która spowodowała wygaśnięcie dochodzonych należności wskutek wyegzekwowania, natomiast pozostałą kwotę organ zwrócił do ZUS Oddział w B. i uchylił dokonane czynności egzekucyjne zawiadomieniem nr [...] z dnia 5 marca 2013r., o czym K. i R. R. zostali poinformowani w dniu 11.03.2013r. (k.30).
Zaznaczyć należy, że z uwagi na składane do Urzędu w toku prowadzonego postępowania wnioski zobowiązanych organ egzekucyjny wydał postanowienie w dniu [...] nr [...], w którym uznał zarzut nieistnienia obowiązku za niedopuszczalny i odmówił K. R. uznania zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia (k.12), a w dniu 24 sierpnia 2011r. wydał postanowienie nr [...], w którym uznał zarzut nieistnienia obowiązku za niedopuszczalny i odmówił uznania R. R. zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia (k.14). R. R na postanowienie w sprawie zarzutów wniósł do organu w dniu 2 września 2011r. zażalenie (k.16), a Dyrektor Izby Skarbowej w B. po rozpatrzeniu zażalenia wydał postanowienie nr [...] z dnia [...]. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie (k.18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 7 lutego 2012r. sygn. akt
I SA/Bd 832/11 oddalił skargę skarżącego w przedmiocie zarzutów (k.20). Przedmiotowe orzeczenie stało się prawomocne w dniu 9 marca 2012r. K. R. złożyła natomiast do organu w dniu 25 lipca 2011r. wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia administracyjnego nr [...] z dnia [...]. (k.13), które zostały wyjaśnione postanowieniem z dnia [...]. nr [...] (k.15). Skarżąca na ww. postanowienie złożyła zażalenie, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...]. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji (k.17-19). Wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została odrzucona postanowieniem z dnia 4 października 2012r. sygn. akt. I SAB/Bd 41/12.
Zagadnienie zatem prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego było przedmiotem oceny tut. Sądu. Następnie w obrębie ww. postępowania egzekucyjnego R. R. i K. R. wnieśli do tut. Sądu ponad 140 skarg, z których część została oddalona, a cześć odrzucona, w tym na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. Zagadnienie prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego i dokonanych rozliczeń została już rozstrzygnięta. Również skargi na bezczynność tego organu zostały oddalone w tym w sprawie o sygn. akt I SAB/Bd 16/15 lub odrzucone (np. sygn. akt I SAB/Bd 50/13, sygn. akt I SAB/Bd 51/13, sygn. akt I SAB 52/13). Obecnie tut.
Sąd nie może kolejny raz oceniać, czy Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. dopuścił się bezczynności, czy też nie miało to miejsca, skoro faktycznie sprowadza się to do zarzutu nieprawidłowego prowadzenia i rozliczeń w ramach tego samego postępowania egzekucyjnego, w związku z którym skarga na bezczynność była oddalona – sygn. akt I SAB/Bd 16/15.
Prawomocne osądzenie sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 600/13).
Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
E. Kruppik-Świetlicka H. Adamczewska-Wasilewicz J. Szulc