Uzasadnienie
W dniu 03 lutego 2014r. R. R. (skarżący) wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. polegającą na niewydaniu rozstrzygnięcia od wniesionego przez niego wniosku z dnia 27 września 2012r. o umorzenie sprawy postępowania egzekucyjnego znak [...] w sprawie o wykupienie nieruchomości gruntowej zabudowanej w m. W. 4, gmina S. K. z żądania o wykupienie z dnia 17 października 1991r., ponieważ korzystanie z nieruchomości gruntowej w związku ze zmianą planów zagospodarowania przestrzennego z rolniczego na inwestycyjne stało się niemożliwe w dotychczasowy sposób.
W ocenie skarżącego niezałatwienie jego wniosku z dnia 27 września 2012r.
w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. oraz niezawiadomienie o przyczynach zwłoki stanowi naruszenie przepisów postępowania.
Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. do wydania decyzji w myśl art. 104 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie. Przedstawił przebieg postępowania zainicjowanego wnioskiem strony z dnia 14 grudnia 2011r. oraz podał, że skargi
K. R. i R. R. w sprawie bezczynności Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. dotyczące tego postępowania zostały wyrokami z dnia 7 listopada 2012r. oddalone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (sygn. akt I SAB/Bd 9/12 - I SAB/Bd 15/12).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje niedopuszczalność skargi na skutek zaistnienia stanu sprawy w toku, stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny oraz z powodu wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron).
Wskazać należy, że K. R. i R. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 25 kwietnia 2012 r. 7 skarg, które zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SAB/Bd 9/12 do I SAB/Bd 15/12. W sprawach tych w dniu 07 listopada 2012r. zapadły wyroki oddalające skargi, które stały się prawomocne z dniem 08 grudnia 2012r.
Podać należy, że w powyższych sprawach organ powołał się na załatwienie sprawy poprzez wydanie na podstawie art. 261 k.p.a. w dniu 27 lutego 2011r. postanowienia nr [...], w którym zaniechano czynności wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z uwagi na nieuiszczenie należnej opłaty skarbowej.
Rozstrzygnął zatem również w sprawie, w której obecnie skarżący domaga się ponownie jej załatwienia przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. (w skardze, jak również we wniosku strony z dnia 27 września 2012r. powołuje się ona na sygnaturę sprawy nr [...]).
Należy zauważyć, że zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skarg rozpoznanych wyrokami tut. Sądu z dnia 7 listopada 2012r. (sygn. akt I SAB/Bd 9-15/12) ze skargą złożoną w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 600/13).
Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.