Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. K. R. (skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. dotyczącą "zawiadomienia z dnia [...]. o postępowaniu egzekucyjnym znak [...] w sprawie o wykup nieruchomości zabudowanej w m. W. Gm. S. K.". W uzasadnieniu skarżąca podała, że w dniu [...]. zawiadomiono ją o postępowaniu egzekucyjnym z wniosku KRUS w sprawie o wykup ww. nieruchomości gruntowej. Do tego czasu organ administracyjny nie załatwił sprawy. Nie została wydana żadna decyzja kończąca postępowanie ani decyzja odmawiająca wydania takiej decyzji, jak również organ nie podjął jakiejkolwiek innej czynności.
W ocenie skarżącej nie zachodzą w sprawie żadne okoliczności, które uzasadniałyby opóźnienie w załatwieniu sprawy. W szczególności nie wyznaczono jej terminu do dokonania określonych czynności ani też nie zawieszono postępowania. W związku z powyższym, mając na uwadze art. 35 § 3 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; aktualna publikacja – Dz. U. z 2013r. poz. 267)) dalej k.p.a., strona uznała, że skarga jest uzasadniona. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. do wydania decyzji w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wniósł o jej oddalenie. Podał, że nie prowadził postępowania w sprawie wykupu nieruchomości Państwa R. zabudowanej w m. W. gm. S. K., a przedmiotowa sprawa dotyczy prowadzonego wobec Państwa R. postępowania egzekucyjnego na rzecz Dyrektora OR KRUS w B. Organ wskazał, że w dniu [...] r. K. i R. R. złożyli wniosek z dnia [...]r. o wstrzymanie wykonalności postanowienia znak sprawy [...] z [...] nr tytułu wykonawczego [...] w związku z wniesieniem wniosku o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Dyrektora OR KRUS w B. z dnia [...] r. W dniu [...] r. wpłynęło 7 pism skarżącej i jej męża, omyłkowo datowanych [...] r., zawierających wnioski o wstrzymanie wykonalności postanowienia znak sprawy: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], w związku z wniesieniem podania o stwierdzenie nieważności postanowienia nr [...] – [...] z dnia [...] r. nr tytułów wykonawczych [...] – [...].
Przedmiotowe pisma uznano jako jeden wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] - [...] wystawionych przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w B., z uwagi na fakt, że numery spraw, które skarżący przywoływali we wnioskach, są numerami systemowymi nadanymi ww. tytułom wykonawczym.
Pismem z dnia [...] r. organ egzekucyjny zwrócił się do Dyrektora OR KRUS w B. o zajęcie stanowiska w sprawie wniosku Państwa R. z dnia [...] r., który pismem nr [...] z dnia [...] r. poinformował, że nie wyraża zgody na zawieszenie prowadzonego postępowania.
Ponadto w toku czynności wyjaśniających ustalono, że w dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem nr [...] odmówił wszczęcia postępowań z wniosków Państwa R. o stwierdzenie nieważności ostatecznych postanowień Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. o numerach od [...] do [...], ponieważ ww. postanowienia nie zostały wydane, a powołane przez Państwa R. numery postanowień są numerami systemowymi i dotyczą tytułów wykonawczych wskazanych w zawiadomieniu z dnia [...] r. o zajęciu wierzytelności w ZUS.
Mając powyższe na uwadze, w dniu [...] r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] – [...] wystawionych przez Dyrektora OR KRUS w B., które doręczono w dniu [...] r. Powyższe postanowienie stało się ostateczne [...] r.
Ponadto w sprawie ww. wniosków skarżący w dniu [...] r. złożyli do Dyrektora Izby Skarbowej w B. zażalenia na niezałatwienie spraw w terminie przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. Dyrektor Izby Skarbowej w B. pismem nr [...] z dnia [...] r. uznał, że zażalenia są nieuzasadnione, bowiem wnioski zostały załatwione przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. Organ nadmienił, że w sprawie bezczynności Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w B. w ww. sprawach skarżąca wraz z mężem złożyła już 7 skarg do WSA w Bydgoszczy, który je oddalił wyrokami sygn. akt I SAB/Bd 16/12 - I SAB/Bd 22/12.
W ocenie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. działania podejmowane przez skarżącą świadczą nie o bezczynności organu administracyjnego, ale sprawiają wrażenie utraty przez nią kontroli nad korespondencją kierowaną do różnych organów administracji publicznej.
W związku z powyższym, zdaniem organu, brak jest przesłanek do przyjęcia, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. dopuścił się bezczynności w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje zatem niedopuszczalność skargi na skutek wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a zatem odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która zachodzi przy tożsamości przedmiotowej (tożsamość sprawy) i tożsamości podmiotowej (tożsamość stron).
Wskazać należy, że skarga K. R. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy po raz pierwszy w dniu [...] r. i została zarejestrowana pod sygnaturą I SAB/Bd 22/12. Obok tego zostało złożonych[...] skarg (zarejestrowane pod sygnaturami I SAB/Bd 16/12 do I SAB/Bd 21/12). Podać należy, że w powyższych sprawach organ powołał się na załatwienie sprawy poprzez wydanie w dniu [...]r. postanowienia nr [...], którym załatwił "wnioski o wstrzymanie wykonania postanowień" traktując je jako wniosek o zawieszenie postępowania, w ten sposób, że odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]-[...]. Rozstrzygnął zatem również w sprawie, w której obecnie skarżąca domaga się ponownie jej załatwienia przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. (do skargi załączono zawiadomienie z dnia [...] r. dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]).
Istotne i przesądzające jest, że prawomocnym wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt I SAB/Bd 22/12 WSA w Bydgoszczy oddalił skargę w przedmiocie bezczynności Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. w sprawie "wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia".
Należy zauważyć, że zachodzi tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa skargi rozpoznanej ww. orzeczeniem ze skargą złożoną w niniejszej sprawie. Prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 600/13).
W ocenie Sądu zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą, w której zapadł wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Bd 22/12, który stał się prawomocny z dniem 12 grudnia 2012 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
M. Łent L. Kleczkowski H. Adamczewska-Wasilewicz