Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 stycznia 2005 r. "A" sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego, w której zarzuciła organowi podatkowemu niewydanie decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego.
Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - dalej określanej jako ustawa o p.p.s.a. Ich właściwość dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania danego aktu - wyrok NS A z 14 czerwca 1983 r" SAB/Wr 6/83 (GP 1983, nr 24).
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy o p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia - zgodnie z § 2 cyt. przepisu - należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W sprawie niniejszej, takim środkiem zaskarżenia, zgodnie z art. 141 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140, złożone do organu podatkowego wyższego stopnia. Z uwagi na to, iż strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.
Na marginesie należy dodać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 10 stycznia 2005 r., sygn. akt I SAB/Gd 7/04 (doręczonym w dniu 12 stycznia 2005 r.) odrzucił wcześniejszą skargę "A" sp. z o. o. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego, datowaną 20 października 2004 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd zawarł wskazania dotyczące działań skarżącej, które winny zostać podjęte dla wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, a które umożliwiłyby, w przypadku bezczynności organu podatkowego wniesienie skargi do Sądu.