Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podkreślił, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, a w wyniku wypadku stracił pracę i obecnie utrzymuje się wyłącznie z zasiłku dla bezrobotnych. We wniosku nie wskazano żadnego majątku.
Na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku skarżący, podtrzymując swój wniosek na kolejnym urzędowym formularzu PPF, nadesłał dokumenty źródłowe, które generalnie potwierdzają te okoliczności, w szczególności kserokopie: decyzji z dnia 8 lipca 2016 r. uznającej go za osobę bezrobotną i przyznającej mu zasiłek wynoszący od dnia 6 października 2016 r. 652,60 zł brutto miesięcznie, zaświadczenia o wypłaconych wcześniej zasiłku chorobowym i świadczeniu rehabilitacyjnym oraz orzeczenia z dnia 8 marca 2016 r. uznającego skarżącego za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim o istotnie obniżonej zdolności do wykonywania pracy.
Skarżącemu wielokrotnie przyznawano prawo pomocy w zakresie całkowitym w innych postępowaniach przez Sądem, m.in. w sprawach o sygn. akt II SO/Gl 1/16 (postanowienie z dnia 21 lipca 2016 r.), II SA/Gl 238/16 (postanowienie z dnia 22 września 2016 r.) oraz II SA/Gl 52/16 (postanowienie z dnia 21 października 2016 r.).
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący w dostatecznym stopniu dowiódł, że powyższa przesłanka została spełniona. W świetle przedłożonych przez niego dokumentów po okresie pobierania świadczeń związanych z jego stanem zdrowia, który w istotnym stopniu ogranicza jego możliwości zarobkowe, jest on osobą bezrobotną, dysponująca jedynie niewielkim dochodem w postaci zasiłku. Z akt administracyjnych wynika z kolei, że po śmierci rodziców zamieszkuje on samotnie. Wreszcie nie można tracić z pola widzenia, że powyższe fakty w pełni odpowiadają ustaleniom poczynionym w innych sprawach, w których przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.