Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. H. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie ponaglenia na niezałatwienie przez Wójta Gminy P. sprawy dotyczącej zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1998 rok oraz w sprawie zażalenia na postanowienie Wójta Gminy P. z dnia [...] nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o zwrot nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1998 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2013 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pouczono przy tym skarżącego, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu (podając godziny urzędowania i numer rachunku bankowego) w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca m.in. odpis powyższego zarządzenia została doręczona skarżącemu w dniu 28 listopada 2013 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy. W dniu 5 grudnia 2013 r. organ przekazał do tutejszego Sądu pismo skarżącego, które wniósł on osobiście do organu w dniu 2 grudnia 2013 r. W piśmie tym skarżący cofnął skargę w części dotyczącej bezczynności organu w sprawie ponaglenia na niezałatwienie przez Wójta Gminy P. sprawy dotyczącej zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1998 rok.
Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W omawianej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
W zakreślonym siedmiodniowym terminie do jego uiszczenia cofnął w części skargę, nie wykonując jednak wspomnianego wezwania. W tym miejscu przyjdzie zatem zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 951/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007).
W niniejszej sprawie niewątpliwie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Termin zaś do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 5 grudnia 2013 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.