Uzasadnienie
P spółka akcyjna spółka komandytowo-akcyjna wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego postępowania kontrolnego w podatku od towarów i usług za październik 2016 r.
Spółka wniosła m.in. o zobowiązanie organu do zakończenia postępowania w terminie zakreślonym przez Sąd.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celno- Skarbowego wniósł o jej oddalenie. Podczas rozprawy, pełnomocnik organu wniósł jednak o odrzucenie skargi z uwagi na stan zawisłości sprawy w dacie wnoszenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.- dalej: "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W kontrolowanej sprawie przedmiotem skargi skarżącej spółki jest przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego postępowania kontrolnego w zakresie podatku od towarów i usług za październik 2016 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego 2 listopada 2018 r. (k. 37 akt sądowych).
Jak ustalił Sąd na podstawie akt sprawy o sygn. I SAB/Go 7/18 ta sama sprawa była przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącą spółkę 9 października 2018 r. (vide: akta I SAB/Go 7/18), a oddalonej - póki co nieprawomocnym - wyrokiem tut. Sądu z 28 lutego 2019 r.
Należy zatem uznać, iż sprawa, której dotyczy skarga wniesiona w niniejszej sprawie, w dacie składania skargi tj. 2 listopada 2018 r. była już w toku, a to na skutek skargi spółki wniesionej 9 października 2018 r. zarzucającej Naczelnikowi Urzędu Celno - Skarbowego - podobnie jak w niniejszej sprawie - przewlekłe prowadzenie postępowania kontrolnego w zakresie podatku od towarów i usług za październik 2016 r.
Wobec powyższego zasadny jest wniosek pełnomocnika organu, że w niniejszej sprawie występuje tzw. stan zawisłości sprawy.
Wyjaśnić należy, że "zawisłość sprawy" w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny/czynność bądź ich brak. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. O wystąpieniu przesłanki określonej w tym przepisie można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z następnie wniesioną sprawą. W przypadku wniesienia kolejnej skargi na akt administracyjny/ czynność bądź ich brak, w stosunku do których toczy się już postępowanie sądowoadministracyjne, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia tej skargi (por. postanowienie NSA z 13 września 2011 r. sygn. akt I GSK 1077/11 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaznaczyć również trzeba, że pogląd co do zasadności odrzucenia skargi w takiej samej sytuacji procesowej, jaka występuje w niniejszej sprawie, został już wyrażony w innych sprawach ze skarg spółki P S.A. S.K.A. - np. w postanowieniach tut. Sądu z 18 grudnia 2018 r. (I SAB/Go 8/18 i I SAB/Go 9/18) i zaakceptowany przez NSA w postanowieniach z 14 lutego 2019 r. (I FZ 44/19 i I FZ 45/19) zapadłych w wyniku zażaleń skarżącej. W ww. orzeczeniach NSA stwierdził również, że w przypadku aktu lub czynności organu, w sytuacji przewlekłości, uprawnionemu podmiotowi służy skarga do sądu administracyjnego, w następstwie której sąd zobowiązuje organ podatkowy do podjęcia określonego działania w wyznaczonym terminie. Dopiero niezastosowanie się organu do prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji, może stanowić podstawę do podjęcia przez stronę innych działań strony, w tym przewidzianych w art. 154 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na zawisłość sporu, skargę późniejszą czyli wniesioną 2 listopada 2018 r. - jako niedopuszczalną - należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.