Uzasadnienie
Uzasadnienie
Skarżący K.B. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej skargę na bezczynność organu.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że umocowany w jego imieniu pełnomocnik nie został w dniu 23 października 2008 r. dopuszczony do wskazanych w skardze postępowań.
Wobec tak nagannego zachowania pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej skarżący, nie czekając na późniejsze wydanie decyzji podatkowych, w których to dopiero mógłby podjąć stosowne działania, wniósł w dniu [...] października 2008 r. zażalenie (skargę) do Izby Skarbowej.
Izba Skarbowa nie rozpatrując skargi, przesłała ją do rozpatrzenia Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej.
W sprawie nie rozpoznania skargi były składane kolejne pisma do Izby Skarbowej, m. in. przypomnienie z [...] lutego 2009 r.
Następnie złożono w dniu [...] marca 2009 r. ponaglenie do Ministra Finansów w sprawie bezczynności organu podatkowego na złożoną skargę.
Skarżący wskazał, że Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na ponaglenie zupełnie nie wzięło pod uwagę, iż postępowanie ze skargi toczy się już czwarty miesiąc. Udzielona odpowiedz nie zawierała ustosunkowania się do materiału postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ podkreślił, że pismem z [...] października 2008 r. W.Ś. złożył zażalenie do Izby Skarbowej na ustne postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o odmowie prawa przeglądania akt postępowania. Zażalenie stosownie do art. 170 § 1 Ordynacji podatkowej zostało przekazane według właściwości do Urzędu Kontroli Skarbowej. Zażalenie zawierało braki formalne, ponieważ nie zawierało podpisu osoby je wnoszącej. W związku z tym, na podstawie art. 169 § 1 ordynacji podatkowej W.Ś. został wezwany do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie zażalenia bez rozpatrzenia. Mimo upływu terminu braków pisma nie uzupełniono.
Organ wskazał również, że skarżący pismem z [...] marca 2009 r. złożył ponaglenie do Ministra Finansów w sprawie "niedopuszczenia pełnomocnika w dniu 23 października 2008 r. do postępowania. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej pismem z [...] kwietnia 2009 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi i uznał skargę za niezasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Go 934/08 odrzucił skargę W.Ś. na odmowę udostępnienia akt. Skarżący W.Ś. był pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie. Odrzucając skargę Sąd wskazał, że zaskarżona czynność nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., w związku z czym skarga uznana została za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. odrzucona.
Okoliczności faktyczne w obu sprawach są tożsame i w tym zakresie uznać należy za aktualną argumentację zawartą w postanowieniu Sądu z 21 stycznia 2009 r.
Odnosząc się jednak do sprawy będącej przedmiotem rozpoznania, stwierdzić należy, że sprawy tej nie można uznać za sprawę związaną z bezczynnością organu.
Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 2 P.p.s.a.), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują ich sądową kontrolę.
Z treści skargi wynika, że dotyczy ona ustnej odmowy dopuszczenia pełnomocnika skarżącego do przejrzenia akt postępowania, przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej, jak i skargi na tę odmowę oraz niezadowoleni skarżącego z udzielonej mu odpowiedzi przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.
Skoro jednak w sprawie o sygn. akt I SA 934/08 Sąd odrzucając skargę stwierdził, że zaskarżona czynność nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., to wobec jednoznacznego brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. uznać należy, iż sprawa ta nie może być przedmiotem skargi na bezczynność organów, ponieważ skargę w tym zakresie można wnieść tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy.
Z tych też powodów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1lit. "a" P.p.s.a.