Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 października 2010 roku, sygn. akt II SAB/8/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B.J., C.J. i J.J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2010. Odpisy postanowienia doręczono skarżącym, pouczając o terminie i sposobie jej zaskarżenia, w szczególności zaś o tym, że skarga kasacyjna winna być sporządzona przez pełnomocnika, będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący wnieśli pismo, datowane na dzień 23 grudnia 2010 roku, zatytułowane "zażalenie" i zawierające wniosek o uchylenie w całości postanowienia o odrzuceniu skargi.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Powszechnym jest w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym pogląd, iż taki przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178). W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo pouczenia o przymusie adwokacko- radcowskim i konsekwencjach jego niezachowania, wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia. Na marginesie należy dodać, że co prawda pismo procesowe z dnia 23 grudnia 2010 roku zostało przez skarżących zatytułowane "zażalenie", jednakże z uwagi na przedmiot zaskarżenia (postanowienie kończące postępowanie) uznać je należało za skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 29 października 2010 roku.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, ze podstawę biorąc art. 175 p.p.s.a.