Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi B. J., C. J. i J. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2010. W wykonaniu zarządzenia z 21 września 2010 roku skarżący zostali wezwani do wskazania i wykazania dokumentami, że kierowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym 29 września 2010 roku. W wyznaczonym terminie wpłynęło jedynie pismo skarżących, w którym podali oni, że "dokonane zostały działania przewidziane ustawą w trybie ustawowym".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W wypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego polega właśnie na skierowaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ brak jest organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 17 k.p.a. czy art. 13 o.p. Skarżący nie wykazali, aby został wyczerpany tryb określony w art. 52 p.p.s.a. Twierdzenie o dokonanych przez nich, bliżej nie sprecyzowanych czynnościach nie znajduje potwierdzenia w żadnych dokumentach. Wobec tego skarga podlegała odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.