Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. Nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2005r. znak [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości położonej przy ulicy Usługowej 4 w Mielcu.
Uchylenie nastąpiło z powodu braku niezbędnych działań ze strony organu I instancji w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zgodnie z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst. jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – zwanej dalej Ord. pod., w szczególności z powodu konieczności przeprowadzenia dowodu z oględzin będącej przedmiotem opodatkowania nieruchomości. Organ I instancji w trakcie postępowania, jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ II instancji z dnia 27 grudnia 2005r. wielokrotnie wyznaczał terminy oględzin przedmiotowej nieruchomości a to:
- - w dniu 23 lutego 2005r. – kiedy do przeprowadzenia czynności nie doszło z powodu próby jej nagrywania przez podatnika;
- - w dniu 31 maja 2005r. – do oględzin nie doszło z powodu nieobecności podatnika w miejscu przeprowadzenia oględzin oraz w dniach: 14 czerwca 2005r., 19 lipca 2005r., 26 września 2005r. – z powodu braków w tych trzech przypadkach zgody podatnika na dokonanie czynności.
W dniu 27 października 2005r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. i powyższa skarga została oddalona wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 1 czerwca 2006r. sygn. akt I SAB/ Rz 1/06. Po wydaniu decyzji kasacyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] grudnia 2005r. organ I instancji ponownie wyznaczył termin oględzin przedmiotowej nieruchomości w dniach 26 kwietnia 2006r. i 30 maja 2006r.
W piśmie z dnia 18 kwietnia 2006r. skierowanym do Prezydenta Miasta podatnik stwierdził, że organowi I instancji znana jest wielkość powierzchni nieruchomości, zadeklarował, że po zakończeniu inwestycji włącznie z odbiorem budowlanym zgłosi obiekty budowlane do opodatkowania, wobec czego uważa korespondencję za zakończoną. W tych okolicznościach organ I instancji uznał stanowisko zajęte przez podatnika za bezzasadną odmowę okazania przedmiotu oględzin i postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2006r. nałożył na niego karę porządkową w kwocie 100 zł. Odnośnie terminu oględzin wyznaczonego na dzień 30 maja 2006r., podatnik pismem z dnia 4 maja 2006r. dokonał zwrotu zawiadomienia informującego o wyznaczeniu terminu oględzin i oświadczył, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 18 kwietnia 2006r. W tej sytuacji analogicznie jak poprzednio Prezydent Miasta uznał, że podatnik bezzasadnie po raz kolejny odmówił okazania przedmiotu oględzin i postanowieniem z dnia 11 maja 2006r. nałożył na niego karę porządkową w wysokości 200zł.
W dniu 18 kwietnia 2006r. J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. Po sprecyzowaniu skargi w piśmie z dnia 29 maja 2006r. skarżący wyjaśnił, iż dotyczy ona również nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2001r-2004.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wnosił o jej odrzucenie w oparciu o art. 58 §1 pkt. 6 p p s a. jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu podniósł, iż dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego konieczne było przeprowadzenie oględzin. Skarżący notorycznie odmawiał dopuszczenia organu I instancji do dokonania oględzin, przeciągał postępowanie podatkowe, a winą za brak decyzji obciążał organ I instancji i jego pracowników. Z uwagi, że skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku za 2005r wniesiono ponownie po wydaniu decyzji kasacyjnej z dnia 27 grudnia 2005r. przez SKO, sąd uznał że była ona dopuszczalna i nie zachodzi res iudicata, w przeciwnym razie należałoby już z tego powodu skargę odrzucić z uwagi na wyrok zapadły w sprawie I SAB/Rz I /06 w dniu 1 czerwca 2006r. Po wydaniu decyzji kasacyjnej w oparciu o art. 233 § 2 Ord. pod. organ I instancji obowiązany był ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę.
Decydując się na ponowne wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. po wydaniu wyżej przedstawionej decyzji kasacyjnej z dnia [...] grudnia 2005r., skarżący powinien zachować w tym względzie wszystkie warunki formalne, w tym skargę mógł wnieść zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zaliczyć również ponaglenie określone w art. 141 § 1 Ord. pod. Nie można przy tym uznać, iż skarżący wypełnił ten warunek zwracając się z ponagleniem jeszcze w dniu 1 sierpnia 2005r. które SKO postanowieniem z dnia [...] października 2005r. Nr [...] uznało za nieuzasadnione – wszystko to wystąpiło jeszcze przed wydaniem decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2005r. Nr [...] oraz decyzji kasacyjnej SKO z dnia [...] grudnia 2005r. i przed pierwszym wniesieniem skargi na bezczynność w dniu 27 października 2005r do WSA w Rzeszowie.
Z uwagi na niedopełnienie tego wymogu formalnego skarga podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. w zakresie dotyczącym bezczynności odnośnie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. Odnośnie zaś żądania zwrotu podatku od nieruchomości za lata 2001-2004r., podatnik wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta także w dniu 11 kwietnia 2006r. do WSA w Rzeszowie w sprawie sygn. akt I SAB/Rz 2/06 i tenże sąd postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006r. skargę odrzucił. W powyższej sprawie sąd zwrócił się do J. M. o informację czy wniesienia skargi poprzedził wnioskiem o ponaglenie w trybie art. 141 §1 do organu wyższego stopnia tj. SKO. W piśmie z dnia 15 maja 2006r. skarżący stwierdził, że przedmiotowego ponaglenia nie składał. Bezsporne jest więc również, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie w dniu 18 kwietnia 2006r. przedmiotowego ponaglenia skarżący nie złożył.
Decydujące znaczenie ma fakt, że do chwili wniesienia skargi nie wniósł ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ord. pod. Zdarzenia jakie miały miejsce po wniesieniu skargi w tym przedmiocie wobec treści art. 52 § 1 p p. s. a. nie mają znaczenia, gdyż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w tym ponaglenia o jakim mowa wyżej. Wobec powyższych skarga również w tym zakresie okazała się niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt. 6 p. p s a. Nadmienić należy, iż toczyło się postępowanie w sprawie wznowienia postępowania podatkowego odnośnie podatku od nieruchomości za lata 2001- 2004, zakończone decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2005r. nr [...] w którym odmówiono uchylenia decyzji ostatecznych za lata 2001-2004.