Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty, w wysokości 790 zł miesięcznie.
Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek, to skarżący wskazał, że składa się na niego dom o pow. 290 m2 i wartości 300 000 zł oraz samochód Opel Agila, rok prod. 2002, którego skarżący jest współwłaścicielem.
Określając wysokość ponoszonych wydatków skarżący podał, że na media miesięcznie wydaje od 200-300 zł, na zakup opału odkłada 100-200 zł miesięcznie. W dodatkowym oświadczeniu, złożonym w sprawie I SAB/Rz 3/16, skarżący podał, że odzieży i obuwia nie kupuje, a z samochodu korzysta sporadycznie, opłacając jedynie koszty paliwa. Wydatki na leki to zaś od 10 do 20 zł miesięcznie.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z brzmienia zacytowanego przypisu wynika w sposób jednoznaczny, że ustawodawca zarezerwował przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie dla sytuacji wyjątkowych, tj. takich, w których osoba ubiegająca się o uzyskanie tego rodzaju wsparcia znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji, (nie posiada wartościowego majątku, stałego źródła dochodów, lub też dochody te są bardzo niskie) niepozwalającej jej partycypować, chociażby w minimalnym stopniu, w kosztach postępowania. W praktyce dotyczyć to będzie więc osób żyjących w ubóstwie, a więc takich, które nie są w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb bytowych oraz nie posiadają jakichkolwiek perspektyw wygospodarowania potrzebnych środków.
Odnosząc wyżej przytoczone uwagi do sytuacji skarżącego, wynikającej z informacji zawartych w jego oświadczeniach, stwierdzić należy, że brak jest w jego przypadku podstaw do stwierdzenia, że jego sytuacja wyjątkowo krytyczna. Skarżący co prawda uzyskuje bardzo niskie dochody, jednakże dysponuje majątkiem o istotnej wartości, na który składa się nieruchomość, której wartość oszacował na 300 000 zł, a także udział we współwłasności samochodu. Tak więc potencjalnie koszty postepowania, zwolnienia od których się domaga, znajdują, pokrycie w wartości majątku.
Niezależnie jednak od powyższego nie sposób nie zauważyć, że bieżące dochody skarżącego, choć stałe, to kształtują się na niskim poziomie (renta w wysokości 790 zł miesięcznie). W tej sytuacji pokrycie kosztów sądowych, a zwłaszcza wpisu od skargi, w siedmiodniowym terminie, liczonym od dnia wezwania, mogłoby być dla niego znaczną dolegliwością, uniemożliwiająca mu sfinansowanie wydatków bytowych. Z tego więc względu zwolniono skarżącego od uiszczenia wszystkich kosztów sądowych, jakie wiążą się z przedmiotową sprawą, oddalając wniosek o ustanowienie adwokata.
Na marginesie niniejszych rozważań zasygnalizować jedynie należy, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym strona skarżąca nie ma obowiązku korzystania z usług zawodowego pełnomocnika, poza tym sąd nie jest związany granicami skargi oraz treścią podniesionych w niej zarzutów, a w trakcie postepowania zobligowany jest do udzielania stronom, występującym bez zawodowego pełnomocnika, niezbędnych wyjaśnień i pouczeń.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt1 i pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.