Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. akt I SAB/Rz 5/16 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) oddalił skargę J. M. na bezczynność Prezydenta Miasta M. w zakresie postępowań podatkowych w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2008-2016.
Na wniosek pełnomocnika skarżącego z urzędu – adwokata B. K. Sąd sporządził uzasadnienie ww. wyroku, które zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 18 stycznia 2017 r.
W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik z urzędu złożył w Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA stwierdził, że opinia ta spełnia wymogi należytej staranności w związku z powyższym została ona doręczona skarżącemu w dniu 17 lutego 2017 r. wraz z pouczeniem, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie dla skarżącego od dnia doręczenia odpisu ww. opinii.
Z uwagi na wniosek skarżącego o zmianę wyznaczonego pełnomocnika z urzędu Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 23 lutego 2017 r. (które wypłynęło do Sądu w dniu 1 marca 2017 r.) poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata D. D. W związku z powyższym Sąd doręczył skarżącemu ww. pismo ORA w dniu 3 marca 2017 r., a nowemu pełnomocnikowi – adwokatowi D. D. doręczył w dniu 7 marca 2017 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.
W dniu 5 kwietnia 2017 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) nowy pełnomocnik skarżącego - adwokat D. D. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA z dnia 15 listopada 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SAB/Rz 5/16 - WSA odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Po rozpatrzeniu zażalenia pełnomocnika J. M. na powyższe rozstrzygnięcie WSA - Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 r. sygn. akt II FZ 428/17 - oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Co do zasady, zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z treści art. 177 § 3 P.p.s.a. wynika, że w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Po myśli art. 177 § 4 P.p.s.a., jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W przedmiotowej sprawie przed wydaniem przez WSA wyroku z dnia 15 listopada 2016 r., skarżącemu został wyznaczony pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata B. K., który przedstawił Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która spełniała wymogi należytej staranności. W związku z powyższym zaistniała sytuacja opisana w art. 177 § 4 P.p.s.a., tj. pełnomocnik z urzędu nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przedstawił Sądowi opinię w tym przedmiocie, która została w dalszej kolejności doręczona skarżącemu. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg od doręczenia skarżącemu ww. opinii, tj. w dniu 17 lutego 2017 r.
Podkreślania wymaga, że w przypadku, gdy wyznaczony wcześniej pełnomocnik z urzędu (adwokat B. K.) przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to regulacja art. 177 § 4 P.p.s.a. przewiduje dla skarżącego dodatkowy, ekstraordynaryjny termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który biegnie od dnia doręczenia stronie ww. opinii. W takiej sytuacji to na stronie spoczywa obowiązek dochowania tak biegnącego terminu, bez względu na to, czy w okresie biegu tego dodatkowego terminu skarżący zdecyduje się na skorzystanie z pełnomocnika z wyboru, czy też nowego pełnomocnika z urzędu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została doręczona skarżącemu w dniu 17 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 110 akt sądowych). W związku z powyższym 20 marca 2017 r. był ostatnim dniem terminu 30 - dniowego do wniesienia skargi kasacyjnej - wedle reguł wyznaczonych w art. 177 § 4 P.p.s.a. Natomiast skarga kasacyjna wniesiona przez adwokata D. D. pełnomocnika skarżącego została wniesiona w dniu 5 kwietnia 2017 r. (k. 133 akt sądowych), a więc z przekroczeniem ustawowego terminu.
Ponieważ skarga kasacyjna wniesiona została po upływie terminu, dlatego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 4 P.p.s.a.