Uzasadnienie
W sprawie sygn. I SA/Lu 554/23 G. K. złożył skargę na decyzję Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (organ) z 12 czerwca 2023 r. nr [...], mocą której organ utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w [...] (organ I instancji) z 8 maja 2023 r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 24 stycznia 2024 r. sygn. I SA/Sz 554/23 odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Wraz ze skargą w sprawie sygn. I SA/Sz 554/23 G. K. złożył skargę na bezczynności organu, polegającą na nieudzieleniu wnioskowanej informacji publicznej w wyniku odwołania od decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga G. K. na bezczynności Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, polegającą na nieudzieleniu wnioskowanej informacji publicznej w wyniku odwołania od decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z 8 maja 2023 r. jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902 - u.d.i.p.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;
2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.).
Następnie według art. 37 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 ze zm. - K.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (art. 37 § 1 K.p.a.).
Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 K.p.a.).
Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. (art. 37 § 3 K.p.a.).
Z kolei art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 ze zm. - P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 P.p.s.a.).
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Skoro zatem skarga na bezczynności organu została złożona w związku z tokiem postępowania administracyjnego, a ściślej z odwołaniem od decyzji organu I instancji, koniecznym, ustawowym warunkiem jej dopuszczalności było uprzednie złożenie ponaglenia przez G. K., jak tego wymaga art. 16 ust. 2 u.d.i.p., art. 37 § 1 - § 3 K.p.a., art. 52 § 1 - § 2 P.p.s.a.
Na podstawie przedstawionych sądowi akt postępowania administracyjnego należy stwierdzić, że po pierwsze - G. K. nie złożył ustawowo wymaganego ponaglenia nim wystąpił do sądu ze skargą na bezczynność organu. Po drugie zaś - G. K. nie przedstawił ze swej strony dowodu złożenia ponaglenia, o którym stanowią art. 37 § 1 - § 3 K.p.a., składając do sądu skargę na bezczynności organu.
Z powodów omówionych wyżej niedopuszczalna skarga na bezczynność organu podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a.