Uzasadnienie
A. K. pismem z [...] lipca 2016 r., uzupełnionym w dniu [...] września 2016 r. (k-59), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa postępowania w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2015 r. nr [...] oraz stwierdzenie, że przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi oraz pisma stanowiącego jej uzupełnienie skarżący podniósł, że termin wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym przekroczony został przez organ o 288 dni.
Ponadto organ odwoławczy, już po wydaniu decyzji w sprawie z [...] października 2015 r., zwlekał z jej doręczeniem stronom postępowania, a następnie ze zwrotem akt organowi pierwszej instancji, któremu ww. decyzją sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. W piśmie z [...] września 2016 r. skarżący wskazał również, że na obecnym etapie postępowania nie wyczerpano środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." (k-59 verte).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżący wystąpił – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – przed wniesieniem skargi do Sądu, do Ministra Infrastruktury i Budownictwa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na powyższą okoliczność zwrócił uwagę również sam A. K., wskazując w piśmie z [...] września 2016 r., że na obecnym etapie postępowania nie wyczerpał środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 P.p.s.a. W takiej sytuacji wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa postępowania, uznać należało za niedopuszczalne.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczyło się już postępowanie ze skargi A. K. na bezczynność ww. organu w przedmiocie rozpoznania przedmiotowego odwołania, zakończone wyrokiem z 3 marca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 703/15, w którym Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zaś w pozostałym zakresie umorzył postępowania z uwagi na wydanie przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa decyzji z [...] października 2015 r. Wyrok ten uzyskał walor prawomocności z dniem 7 maja 2016 r., zaś akta administracyjne z odpisem tego wyroku zwrócono do organu w dniu [...] czerwca 2016 r. (data prezentaty organu). Wniesioną natomiast w niniejszej sprawie skargą z [...] lipca 2016 r. skarżący ponownie zażądał stwierdzenia przez Sąd, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez ww. organ i w tym samym przedmiocie, miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.