Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r. odrzucił skargę Z. R. (dalej: skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczeń.
Pismem z dnia 24 kwietnia 2017 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie ww. postanowienia o:
- 1) dodatkowe rozstrzygnięcie, jakiego domagał się w skardze z dnia [...] października 2016 r., żądając w pkt 1 stwierdzenia nieważności w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] odmawiającej zmiany w trybie art. 161 § 1 kpa ze względu na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego wskazanych w niej decyzji Prezydenta [...] i SKO w [...] oraz b) postanowienia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w trybie art. 161 § 1 kpa w celu zmiany ze względu na zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego wskazanych w niej decyzji oraz postanowień Prezydenta [...]i SKO we [...] i [...];
- 2) dodatkowe rozstrzygnięcia, jakie zostały wydane pod sygn.: IV SAB/Wa 496/14 z dnia 23 września 2015 r. (powinno być II SAB/Wa 496/14), I SAB/Wa 711/14 vel
II SAB/Wa 1022/14 z 10 listopada 2015 r., II SAB/Wa 256/15 z dnia 9 czerwca 2015 r., II SAB/Wa 1110/15, II SAB/Wa 611/16 z dnia 6 grudnia 2016 r., I SAB/Wa 134/16 z dnia 30 sierpnia 2016 r.;
3) dodatkowe pouczenie co do prawa wniesienia pozwu do sądu powszechnego na rozstrzygnięcia jakie wydano w zakończonym postępowaniu sądowoadministracyjnym o zmianę decyzji organów administracyjnych w trybie art. 161 kpa ze względu na powstałe zagrożenia dla zdrowia i życia skarżącego i odmowę wszczęcia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ppsa", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 6 kwietnia 2017 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zachodzi bowiem żaden z przypadków uregulowanych w art. 157 § 1 ppsa. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w tym przepisie dotyczy sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, bądź też nie zamieszczono w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy Sąd powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2017 r. Sąd orzekł o całości skargi z dnia [...] października 2016 r. uznając, że wobec niewyczerpania wymaganego trybu z art. 37 § 2 kpa podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 56 § 1 pkt 6 ppsa jako niedopuszczalna. Przepisy ustawy procesowej nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żadnego dodatkowego orzeczenia, o którym mowa w art. 157 § 1 ppsa, a którego domaga się skarżący.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ppsa, postanowił jak w sentencji.