Uzasadnienie
J. G., A. K. i J. D. pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną w W. przy ul. [...].
W związku z tym, że w aktach sprawy znajdowało się zażalenie złożone w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego(t.j. Dz. U. z 2016 r. poz.
23) jedynie w imieniu J. G., pismem z dnia 10 marca 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do nadesłania – w terminie 7 dni - informacji czy A. K. i J. D. przed wniesieniem skargi do Sądu składały zażalenie na bezczynność do organu drugiej instancji a jeśli tak do nadesłania jego odpisu bądź kserokopii wraz z potwierdzeniem złożenia w organie.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących poinformował, że A. K. i J. D. nie składały zażalenia w trybie art. 37 kpa do organu drugiej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego oraz z pisma pełnomocnika skarżących z dnia 16 marca 2017 r. wynika, że A. K. i J. D. nie składały ww. zażalenia na bezczynność organu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.