Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 września 2009 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/09 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M.S. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia 24 lipca 2008 r. od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w sprawie wykreślenia z rejestru niepublicznej placówki doskonalenia nauczycieli o nazwie "[...]" z siedzibą w P. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącej z dniem 29 września 2009 r. (k-34).
Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 października 2009r.
Na powyższe postanowienie skarżąca M.S. w dniu 8 września 2017r. (data złożenia pisma w administracji zakładu karnego) wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2018 r. wezwano M.S. do jednoznacznego sprecyzowania powyższego pisma poprzez wskazanie, czy przedmiotowe pismo stanowi zażalenie czy skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2009 r.
Pismem z dnia 20 lutego 2018 r. (k-97) skarżąca sprecyzowała, iż pismem z dnia 8 września 2017 r. wniosła zażalenie na w/w postanowienie Sadu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Jak wskazano powyżej, w sprawie niniejszej strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umarzające postępowanie sądowe.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że jak wynika z § 1 art. 194 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej "ppsa" w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Z powyższego wynika, że postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego nie mieściło się w katalogu postanowień, od których przysługiwało w tym czasie zażalenie. Od postanowienia takiego przysługiwała bowiem zgodnie z przepisem art. 173 ppsa w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia skarga kasacyjna, będąca środkiem zaskarżenia bardziej sformalizowanym.
Wskazać należy, że sporządzenie i wniesienie zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. sygn. akt FZ 383/04).
Ponadto w myśl art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie (skargę kasacyjną) wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 października 2009 r., zaś pismo skarżącej sprecyzowane jako zażalenie wniesione zostało w dniu 8 września 2017 r. (data złożenia pisma w administracji zakładu karnego).
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.