Uzasadnienie
J. K., M. C. i A. P. (dalej jako "skarżący"), pismem z 24 lipca 2023 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy (dalej jako "organ" lub "Prezydent") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 13 maja 2010 r., doprecyzowanego zażaleniem z 11 lutego 2013 r., o ustalenie w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.) odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. jako "[...]", w części obejmującej grunt o pow. 538 m2 (obecnie dz. nr [...] (dawna dz. nr [...]) i nr [...] z obrębu [...]). W uzasadnieniu skargi wskazali, że decyzją z 18 lipca 2008 r. nr 360/GK/DW/2008 odmówiono im ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do części ww. nieruchomości o pow. 538 m2, zajętej pod drogę. W tej sytuacji wystąpili do Prezydenta z wnioskiem o ustalenie odszkodowania za tę część gruntu.
Organ, choć powinien załatwić sprawę w ciągu miesiąca, od kilkanastu lat nie zakończył postępowania. Wobec bezczynności organu skarżący wystąpili z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, które Wojewoda Mazowiecki rozpatrzył postanowieniem z 19 kwietnia 2023 r. znak SPN-III.755.3.13.2023 uznając je za uzasadnione i wyznaczając Prezydentowi termin załatwienia sprawy wynoszący 2 miesiące. Mając powyższe na uwadze skarżący wystąpili o: zobowiązanie organu do rozpoznania sprawy w terminie 30 dni; o przyznanie na ich rzecz, na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sumy pieniężnej w wysokości 15 000 zł (po 5 000 zł dla każdego z nich); rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w toku postępowania podjął szereg czynności zmierzających do zakończenia sprawy. Ostatnim pismem z 4 sierpnia 2023 r. poinformował zaś strony o zebraniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim i składania pisemnych wyjaśnień.
Organ przy piśmie z 6 września 2023 r. nadesłał następnie decyzję z 6 września 2023 r. nr 647/SD/2023, którą umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w stosunku do części nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (róg ul. [...]), ozn. hip. jako "[...]", wchodzącej obecnie w zakres dz. nr [...] cz. i nr [...] cz. z obrębu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Skarżący złożyli w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Prezydenta w sprawie rozpatrzenia wniosku A. P. z 13 maja 2010 r., doprecyzowanego zażaleniem z 11 lutego 2013 r., o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. jako "[...]", w części obejmującej grunt o pow. 538 m2 (obecnie dz. nr [...] cz. (dawna dz. nr [...]) i nr [...] cz. z obrębu [...]) w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stronami postępowania zainicjowanego tym wnioskiem byli A. P., J. K., M. C., K. S. i M. W. Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, że skarga dotycząca bezczynności Prezydenta w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o ustalenie odszkodowana za ww. nieruchomość była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd, który prawomocnym wyrokiem z 22 czerwca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 74/15 zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd uznał jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (z art. 149 § 1a p.p.s.a.).
Skoro zatem wyrokiem z 22 czerwca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 74/15 Sąd wyznaczył już organowi termin do rozpoznania sprawy o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd kolejnego terminu na rozpoznanie tej sprawy wyznaczyć nie może, a zatem skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Sąd ten dokonał przy tym jednocześnie oceny, czy zaistniała w sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W konsekwencji jedyną możliwością zwalczania bezczynności organu po ww. wyroku z 22 czerwca 2015 r. zobowiązującym organ do rozpatrzenia sprawy z wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość, było skorzystanie przez skarżących z możliwości wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 p.p.s.a.).
Na marginesie jedynie wskazać należy, że Prezydent, po rozpoznaniu wniosku A. P. z 13 maja 2010 r., ponowionego pismem J. K., K. S. i M. W. z 29 kwietnia 2013 r., o ustalenie odszkodowania, decyzją z 6 września 2023 r. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w stosunku do części nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (róg ul. [...]), ozn. hip. jako "[...]", wchodzącej obecnie w zakres dz. nr [...] cz. i nr [...] cz. z obrębu [...]. Postępowanie administracyjne zainicjowane ww. wnioskiem zostało już zatem zakończone.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a.